Βαγγέλης Γερμανός: Νιώθω σαν (πνευματικός) πατέρας όλων των παιδιών που τραγούδησαν και τραγουδούν την «Κρουαζιέρα» και την «Μπανιέρα»

Ο τραγουδοποιός Βαγγέλης Γερμανός, λύνει τη μαθηματική εξίσωση... της κιθάρας, με rock, blues και jazz γρίφους και μελωδίες -με το Newslink.gr και τον δημοσιογράφο Νίκο Κολίτση ν' ανοίγουν διάπλατα τη βαλίτσα τριάντα και πλέον χρόνων-, στο Jazzpoint, σε μια αποκλειστική συνέντευξη...

Ο τραγουδοποιός Βαγγέλης Γερμανός, λύνει τη μαθηματική εξίσωση… της κιθάρας, με rock, blues και jazz γρίφους και μελωδίες -με το Newslink.gr και τον δημοσιογράφο Νίκο Κολίτση ν’ ανοίγουν διάπλατα τη βαλίτσα τριάντα και πλέον χρόνων-, στο Jazzpoint, σε μια αποκλειστική συνέντευξη, μεταξύ άλλων, για τον Πηνειό και τον Σχοινιά στο Μαραθώνα, το μπάσο, το πιάνο και τα ντραμς, τη διδασκαλία, τις νεανικές ψυχές, τους τρεις τρόπους ακούσματος, τη διαφορετικότητα, τον Αϊνστάιν, τον Νιόνιο, τo δημοψήφισμα για τη Μακεδονία και την κοινωνική αδικία, γιατί… «Σημασία -περισσότερη, ίσως- έχει να νιώσουμε βαθιά ότι είμαστε περαστικοί, γι’ αυτό, ο καθένας από το πόστο του, ας πράξουμε το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά μας και τα παιδιά όλου του κόσμου».

Ποια είναι η μουσική αφετηρία του μουσικού σας ταξιδιού στο Jazzpoint, στις 2 του Μάρτη και τι ευελπιστείτε να σας φέρει η άνοιξη και το καλοκαίρι, εντός κι εκτός μουσικής;

Αρχίζω, συνήθως, με το «ΣΕ ΘΕΛΩ», το τραγούδι που «ανοίγει» τα «ΜΠΑΡΑΚΙΑ» και συνεχίζω με το «ΓΡΑΜΜΑ», την «ΜΠΑΝΙΕΡΑ»… Την άνοιξη και το καλοκαίρι θα συνεχίσω τις ζωντανές εμφανίσεις μόνος μου αλλά και με εκλεκτή παρέα!

Αν για κάποιο λόγο δε θα μπορούσατε να ζείτε κοντά στη θάλασσα, με ποιο τρόπο θ’ αντικαταστούσατε την έλλειψή της; Aν σας ζητούσα να διαλέξετε την αγαπημένη σας ακτή, ποια θα ήταν αυτή;

Μ’ ένα ποταμό, τον Πηνειό, ας πούμε, που λέει και το τραγούδι («Στης Λαρίσης το ποτάμι…»). Η αγαπημένη μου παραλία είναι ο Σχοινιάς, στον Μαραθώνα.

Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή σας σήμερα, αν είχατε επιλέξει το μπάσο ή τα τύμπανα, για παράδειγμα, ως μέσο μουσικής έκφρασης και όχι την κιθάρα; Ποια είναι η ειδοποιός διαφορά ενός κιθαρίστα από τους υπόλοιπους μουσικούς των άλλων οργάνων;

Η κιθάρα έχει μια μπάσα περιοχή που υποκαθιστά, τρόπον τινά, το μπάσο. Επίσης, μπορείς να παίξεις πάνω στο σκάφος της οποιονδήποτε ρυθμό, σαν κρουστά ή ντραμς. Από αυτή την άποψη μοιάζει να υπερέχει ελαφρώς. Εν τέλει, όλα τα όργανα έχουν την ιδιαιτερότητά τους και είναι χρήσιμα σε μια σύνθεση, αλλά η κιθάρα έχει μια ελαστικότητα, ένα είδος προσαρμογής σε οποιαδήποτε συνθήκη. Επίσης, μεταφέρεται στους ώμους, κάτι ανέφικτο για το πιάνο! Αν έπαιζα μπάσο ή ντραμς, θα μάθαινα οπωσδήποτε και πιάνο ή κιθάρα.

Ως μαθηματικός, σκεφτήκατε ποτέ το ενδεχόμενο ν’ ακολουθήσετε το μονοπάτι του καθηγητή σε σχολείο -εκτός φροντιστηρίου, όπου έχετε διδάξει-, γυρνώντας την Ελλάδα -όπως είθισται να κάνουν οι αναπληρωτές τουλάχιστον-, με συνοδεία την κιθάρα σας ασφαλώς ή ήταν πολύ «μικροαστικό όνειρο», για την εποχή των νεανικών σας χρόνων;

Δε γίνεται να υπηρετείς δυο κυρίους. Σταμάτησα τη διδασκαλία, όχι γιατί δε μου άρεσε, αλλά γιατί δεν αρκούσε ο χρόνος να «περιποιηθώ» τη μεγάλη μου αγάπη: το τραγούδι. Στο κάτω-κάτω, τα μαθηματικά είναι η απόλυτη αφαίρεση, η απόλυτη λογική και η ζωή μας είναι εξίσου παράλογη (εκτός από λογική). Με το τραγούδι αποκτάς μια ρεαλιστική άποψη για την ανθρώπινη κατάσταση και το κοινωνικό γίγνεσθαι. Εκτιμώ και σέβομαι όλους τους δασκάλους που, κόντρα στις κάθε λογής δυσκολίες, καλλιεργούν τις νεανικές ψυχές. Αυτό προσπαθώ να κάνω κι εγώ, γράφοντας, ανεβαίνοντας στο πάλκο και τραγουδώντας.

Πόσο και σε τι βαθμό βιώνουν το τραγούδι όσες και όσοι απλώς τραγουδούν και δεν έχουν την ιδιότητα του στιχουργού ή του συνθέτη και τελικά πόσο διαφοροποιούνται από τους τραγουδοποιούς αυτούς καθ’ αυτούς;

Ο βαθμός που θα βιώσεις το όποιο τραγούδι εξαρτάται από τη διάθεσή σου, την καλλιέργειά σου, τη γενικότερη κατάστασή σου, την ηλικία σου… Υπάρχουν τρεις τρόποι ακούσματος. Ο παθητικός (κάνεις κάτι και συγχρόνως ακούς, μάλλον αφηρημένα, ραδιόφωνο). Ο δεύτερος τρόπος είναι όταν ανταποκρίνεσαι συναισθηματικά στο τραγούδι που ακούς, γιατί σου θυμίζει κάποια στιγμή της ζωής σου, κάποιον έρωτα, κάποιον χωρισμό… Ο τρίτος τρόπος είναι του τραγουδοποιού. Αυτός, ακούγοντας, παρακολουθεί τα μουσικά και ποιητικά γεγονότα, το σύνολο του τραγουδιού. Ο τραγουδιστής, κατά κανόνα, μαθαίνει τη μελωδία και τους στίχους που θα τραγουδήσει. Κάποιες φορές, αν ξέρει μουσική, μπαίνει «πιο μέσα», στην ουσία του τραγουδιού, στην αρμονία του, στην ολότητά του. Βέβαια, δεν είναι απαραίτητο να ξέρεις τη θεωρία της μουσικής για να λειτουργήσεις κατ’ αυτόν τον τρόπο. Ένα σωρό μεγάλοι τραγουδιστές και οργανοπαίχτες είναι κορυφαίοι, χωρίς θεωρίες. Σε τελευταία ανάλυση, αυτό που μετράει είναι το άκουσμα. Ό,τι δίνεις, παίρνεις.

Ποιος ή ποια διασκεύασε/πείραξε «καλύτερα» ή πιο λειτουργικά/πειστικά δικό σας τραγούδι από τα 16 «πειραγμένα» σας, σε μια εξαιρετική cd συλλογή; (προσωπική αδυναμία και επιλογή «Η Γόησσα» από τους Άλλοθι!)

Η «Γόησσα» και ο «Δραπέτης» είναι τα πιο πετυχημένα, νομίζω.

Ποιος θα μπορούσε ν’ αποτελέσει μεγαλύτερο σύμβολο διαφορετικότητας, όντας το… μοναδικό ξανθό παιδί, με γαλάζια μάτια και βορειοευρωπαϊκό στυλ, στη γειτονιά του, στα Καμίνια του Πειραιά, στη δεκαετία του ’60; Ποια εποχή είχε μεγαλύτερη αποδοχή στο διαφορετικό; Eκείνη ή η σημερινή;

Η σημερινή, σίγουρα.

Η συμμετοχή σας στο τηλεοπτικό Music School, με παιδιά τραγουδιστές, με την αρνητική προδιάθεση που αυτή αντιμετωπίζεται, εν γένει, από τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, ήταν συγκυριακή, συνειδητή ή επιλογή προσαρμογής στις επιταγές στης εποχής; Ποιο ήταν το feedback που δεχτήκατε από τους ανθρώπους, εντός κι εκτός του καλλιτεχνικoύ φάσματος;

Στην αρχή, όλοι γκρινιάζανε. Στη συνέχεια, καταλάβανε κάτι βασικό. Τα παιδιά είμαστε εμείς οι ίδιοι, σε μικρή ηλικία. Κουβαλάμε το παιδί που είμασταν κάποτε μέσα μας και μακάρι να μην το ξεχνάμε ποτέ. Λατρεύω τα παιδιά.

«Γελώ και παίζω όλη μέρα, γυρίζω ξένοιαστα σαν τον αγέρα, παιδί που είμαι μ’ αρέσει τόσο, διόλου δε βιάζομαι να μεγαλώσω!», τραγουδήσατε το 2007, σ’ ένα από τα ομορφότερα τραγούδια που έχουν γραφτεί και τραγουδηθεί για παιδιά στην Ελλάδα (Τατιάνα Ζωγράφου-Βεατρίκη Καντζόλα). Τελικά καταφέρατε ν’ αργήσετε να μεγαλώσετε; Ποια είναι η πρώτη και πιο έντονη παιδική σας εικόνα, που σας έρχεται πρώτη στο μυαλό και τι θα δίνατε για να την ξαναζούσατε;

Ο μέγας Αλβέρτος Αϊνστάιν το διατύπωσε ακριβώς: Ο χρόνος, από μόνος του, δεν υπάρχει, πάει παρέα πάντα με τον χώρο, με τον τόπο που συμβαίνει το γεγονός. Μεγαλώνοντας, γινόμαστε όλο και νεότεροι, αν είμαστε κοντά στα παιδιά, στα τραγούδια, στα λουλούδια, στη φύση.

Νιώθω σαν (πνευματικός) πατέρας όλων των παιδιών που τραγούδησαν και τραγουδούν την «Κρουαζιέρα» και την «Μπανιέρα». Η πρώτη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό από την παιδική μου ηλικία είναι να διαλύω ένα τσίγκινο αυτοκινητάκι (δώρο των γονιών μου) για να δω πώς ήταν από μέσα! Δεν έχω ιδιαίτερη επιθυμία να την ξαναζήσω.

Ξεκινήσατε τη δεκαετία του ’80 με το συγκρότημα του Διονύση Σαββόπουλου. Τόσα χρόνια μετά, πώς κρίνετε την πορεία του «δασκάλου», τα τελευταία χρόνια και τη σφοδρή κριτική που δέχεται για τη μουσική και πολιτική του στάση, από «φίλους» και συνοδοιπόρους;

Μην κρίνετε ίνα μη κριθείτε! Τον Νιόνιο τον αγαπώ για το «ΦΟΡΤΗΓΟ», ήταν ο δίσκος που μου έδειξε ότι μπορώ να τα πω μόνο με μια κιθάρα. Στην πορεία, όταν παίζαμε στο «Κύτταρο», πήρε όλη την ορχήστρα κι αυτός μαζί και πήγαμε στον Αϊνιάν να μάθουμε αρμονία. Τέλος, είναι ο παραγωγός στα «ΜΠΑΡΑΚΙΑ» και στην «ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΦΤΙΑΣ» που είναι, κατά κοινή ομολογία, δίσκοι τομές και αφετηρία για τη σύγχρονη ελληνική τραγουδοποιία.

Πέρα απ’ αυτά, δεν τον «παντρεύτηκα» κιόλας! Ξέρω να ξεχωρίζω τι είναι για μένα καλό, κακό ή αδιάφορο. Μην ψάχνετε για αποδιοπομπαίους τράγους. Όλοι είμαστε φτωχοί θεατρίνοι, καθένας με τα βάσανά του και τις δυσκολίες του, που λέει κι ο Αρθούρος (Σοπενχάουερ).

Υπογράψατε μαζί με εκπροσώπους του τραγουδιού της γενιάς σας (Αφροδίτη Μάνου, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Μηλιώκα, Γιάννη Κότσιρα, Μανώλη Μητσιά & Λαυρέντη Μαχαιρίτσα), το αίτημα για δημοψήφισμα, με αφορμή το θέμα της Μακεδονίας, στο Συλλαλητήριο του Συντάγματος του περασμένου Ιανουαρίου, με ηχηρή «τραγουδιστική» απουσία πάντως και εμφατική αντίθεση των εκπροσώπων του τραγουδιού των επόμενων γενεών. Υπάρχει, τελικά, χάσμα γενεών και ιδεολογικοπολιτική αντίθεση στο χώρο του τραγουδιού, ανάμεσα στους εκπροσώπους του; Αν ναι, πού οφείλεται και πώς αυτό μπορεί να παραλληλιστεί με το διχασμό και την αντίθεση της ελληνικής κοινωνίας σε όλα τα ζητήματα;

Να ξεκαθαρίσω κάτι. Το «αίτημα για δημοψήφισμα» δε σήμαινε για μένα «όχι στη συμφωνία». Είναι θέμα άμεσης δημοκρατίας. Καλό είναι ν’ αποφασίζουμε εμείς, ο κόσμος, για ό,τι μας αφορά. Όσο για την πόλωση, αυτή είναι αποτέλεσμα της «διαχωριστικής σκέψης», της ανάλυσης, «σου έκανα αυτό-μου έκανες εκείνο». Καλή είναι η ανάλυση, αλλά χωρίς τη σύνθεση, η ανάλυση μένει μετέωρη και τελικά πέφτει στο κενό. Παρεξηγήσεις, παλινδρομικοί συναισθηματικοί δεσμοί που μας απογυμνώνουν από τον αυτοέλεγχο και την ανεξαρτησία μας.

Προσωπικά δεν νιώθω κανένα χάσμα γενεών. Τα ιδεολογήματα, οι θεωρίες, οι πάσης φύσεως -ισμοί, καλό είναι να υπηρετούν την ανθρωπότητα στο σύνολό της και όχι να την διαιρούν σε κομμάτια, π.χ. από εδώ οι πλούσιοι – από εκεί οι φτωχοί, από εδώ οι πιστοί – από εκεί οι άπιστοι, από εδώ οι μυημένοι – εκεί οι άσχετοι. Ας μη μείνουμε στην ανάλυση. ΣΥΝΘΕΣΗ-ΣΥΝΘΕΣΗ-ΣΥΝΘΕΣΗ!

Η Ελληνική κοινωνία πέρασε δια πυρός και σιδήρου για να μπορούμε σήμερα εμείς να ζούμε ειρηνικά. Ας πάψουμε να γαβγίζουμε, φοβερίζοντας ο ένας τον άλλον, σαν άγρια σκυλιά. Μπορεί ο Έλληνας να μοιάζει διχασμένος, αλλά, κατά βάθος, ξέρει τι έχει σημασία. Σημασία έχει να περιοριστεί η κοινωνική αδικία κι αυτό, ευτυχώς, διορθώνεται με νόμους. Σημασία -περισσότερη, ίσως- έχει να νιώσουμε βαθιά ότι είμαστε περαστικοί, γι’ αυτό, ο καθένας από το πόστο του, ας πράξουμε το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά μας και τα παιδιά όλου του κόσμου.

Ο Βαγγέλης Γερμανός το Σάββατο 2 Μαρτίου στο Jazz Point

Ο ροκ τροβαδούρος που συνδυάζει αρμονικά την ευαισθησία και τη ρομαντική διάθεση με την αντισυμβατική ματιά πάνω στη ζωή, με αρκετά από τα καλύτερα τραγούδια των τελευταίων 30 ετών (Κηπουρός, Κρουαζιέρα, Απόκληρος, Μπανιέρα, Δραπέτης, Γόησσα) στη μουσική του βαλίτσα, τις τρυφερές μπαλάντες που θυμίζουν καλοκαιρινά βράδια σε παραλίες με κιθάρα και άπειρες εμφανίσεις στο ενεργητικό του, θα ανέβει στο live stage του JAZZPOiNT σε μια «συλλεκτική βραδιά, εφ’ όλης της ύλης.

Μαθηματικός του συναισθήματος λύνει με ακρίβεια τις εξισώσεις και τους γρίφους που ταλαιπωρούν την ύπαρξη μας μέσα από τα τραγούδια του. Με όπλα του την απλότητα, την αμεσότητα και την περιγραφική δύναμη των στίχων των τραγουδιών του σκιαγραφεί μια ζωή απλή, αλλά αισιόδοξη με πίστη στην αλλαγή και στον άνθρωπο.

Με 13 συλλογές τραγουδιών ως σήμερα αποτελεί σταθερή αξία στο μουσικό στερέωμα με επιλεκτικές εμφανίσεις και ένα πρόγραμμα-αναδρομή στην προσωπική του δισκογραφία με παλιά και αγαπημένα τραγούδια, αλλά και κάποια ανέκδοτα τραγούδια και σφήνες από rock, blues, jazz ρυθμούς.

Σάββατο 2 Μαρτίου 2019

Doors open: 22:00

The show begins: 22:30

Για κρατήσεις:

Προπώληση εισιτηρίωνhttps://www.viva.gr/tickets/music/jazzpoint/vaggelis-germanos/

Τηλεφωνική κράτηση: 6942022500 (booking)

Είσοδος: 6Ε

Ποτό: 7Ε

Κρασί: 6Ε

Μπύρα:6E

Μπουκάλι: από 30Ε

Jazz Point

Ακαδημίας 18, Σύνταγμα

phone 2109803398

mob.6942022500 (booking)

Διαβάστε, επίσης: Στέφη Θεοδότου:«Η φαντασία είναι ένα πλασματάκι που, για να μεγαλώσει, πρέπει να το ταΐζεις. Από υποσιτισμένη μέχρι και καλοαναθρεμμένη, την έχουμε όλοι»

Tags:

  • Nίκος Κολίτσης

    Απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής (Τμήμα Φιλολογίας-ΑΠΘ), με μεταπτυχιακό στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Αριστούχος Δημοσιογραφίας, με σπουδές Φωτογραφίας. Συγγραφέας, κριτικός θεάτρου (για παιδιά & ενήλικες), κινηματογράφου & λογοτεχνίας, με συνεργασίες με έντυπο-ηλεκτρονικό τύπο πανελλαδικά.

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

«Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» στο Θέατρο Βέμπο

Τις 130 επιτυχημένες παραστάσεις τους γιορτάζουν την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου στο Θέατρο Βέμπο, οι ...

<<Σκιές πολέμου>> της Μαρίνας Σωτηροπούλου

Στο θέατρο Studio Κυψέλης παρουσιάζεται ,το πρωτοεμφανιζόμενο θεατρικό έργο της Μαρίνας Σωτηροπούλου <<Σκιές Πολέμου>>, ...

RAY GELATO & THE ENFORCERS στο Half Note

RAY GELATO & THE ENFORCERS KEEP ON SWINGING WITH … “THE GODFATHER OF SWING”!!! ...

«Ένα μάθημα χορού» του Μαρκ Σαν Ζερμέν σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μπογδάνου

Μετά τις sold out παραστάσεις Mon Petit Prince και Ορφέας & Ευρυδίκη, ο Δημήτρης Μπογδάνος επιστρέφει με μία δραματικά αστεία και τραγικά ειλικρινή κομεντί για ...

Snoopy: «Δε ζηλεύω τα σκυλιά και τις ζωές που έχουν»

Ο Snoopy ήταν και παραμένει ο αγαπημένος μου ήρωας κινουμένων σχεδίων. Ούσα μικρή είχα ...