«Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες» της Κατερίνας Μανανεδάκη [κριτική]

Αν θέλετε να δείτε μία σύγχρονη ελληνική κωμωδία, αλλά με μία αίσθηση, με την ποιότητα, την εσάνς του «αυτού» που ονομάζουμε παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου, τότε πηγαίνετε στο θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ να δείτε αυτήν την παράσταση

«Η μητρότητα είναι το πιο παράξενο πράγμα. Είναι σαν ένας προσωπικός Δούρειος Ίππος». Rebecca West

«Η απόφαση να κάνεις παιδί είναι πραγματικά βαρυσήμαντη. Αποφασίζεις ν’ αφήσεις την καρδιά σου να κυκλοφορεί έξω από το σώμα σου για πάντα». Elizabeth Stone

 Θανάσης Σταυρόπουλος

Τώρα τι να λέμε; Ό,τι και να σας πουν οι δυο αυτές σπουδαίες κυρίες της λογοτεχνίας, η Αγγλίδα Rebecca West και η Αμερικανίς Elizabeth Stone, περί μητρότητας, εσείς θα τα διαπιστώσετε με τον καλύτερο τρόπο και ιδίοις όμμασι, στο θέατρο Χυτήριο.

Το βιβλίο της Κατερίνας Μανανεδάκη κυκλοφορεί πρώτη φορά το 2005 από τις εκδόσεις Λιβάνη και έκτοτε πουλάει συνεχώς αντίτυπα κάνοντας τον κόσμο και το κοινό που το διαβάζει χαρούμενο. Το 2017 έρχονται οι εκδόσεις Ψυχογιός και επανεκδίδουν το βιβλίο της συγγραφέως. Και το 2018 καταφθάνει η στιγμή το βιβλίο της «ΤΙ ΤΡΑΒΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΝΕΣ!» να ανέβει σε αθηναϊκή σκηνή και δη αυτήςστο θέατρο Χυτήριο. Αυτά τα ολίγα ως προς την ιστορία του βιβλίου. Ο καλός και γνώστης του είδους, φιλόλογος γαρ, Πάνος Αμαραντίδης μαζί με την Ελένη Λευθεριώτη το πιάνουν στα χέρια τους και του δίνουν θεατρική μορφή κάνοντας μία εξαίρετη διασκευή και απόδοση. Με καταιγιστικό ρυθμό εκφοράς λόγου, με ατάκα στην ατάκα, χωρίς καθόλου φθηνές και αγοραίες εύκολες λύσεις, προσαρμόζουν το κείμενο για ένα κοινό που θα απολαύσει μέχρι τελευταίου λεπτού την παράσταση αυτή. Ο Πάνος Αμαραντίδης όμως δε μένει μόνο εκεί. Μαζί με την έμπειρη Βάσια Παναγοπούλου αναλαμβάνουν και τη σκηνοθεσία. Οι ηθοποιοί τους κινούνται επί σκηνήςαριστοτεχνικά. Οδηγούνται στο να κορυφώνουν τις στιγμές που εναλλάσσονται, άψογα. Τη δε Νικολέττα Καρρά κυριολεκτικά την έχουν τόσο υπέροχα στήσει μέσα σε αυτόν τον «προσωπικό της πανικό» που νομίζω ότι εικόνα την εικόνα, και σκηνή τη σκηνή κλιμακώνει μοναδικά την ηρωίδα της. Δεν μπορώ παρά να πω ότι δίνει μία σκληρή υποκριτική μάχη επί σκηνής για να μας πείσει και να βγει από την εικόνα, της ούτως ή άλλως όμορφης παρουσίας της. Η Νικολέττα Καρρά, επάξια κερδίζει αυτή τη μάχη.Τσαλακώνεται, ταλαιπωρείται, μεταμορφώνεται και γίνεται μια νέα μάνα που τραβάει τα πάνδεινα. Ο ήρωας τώρα που υποδύεται ο Τόνυ Δημητρίου είναι η επιτομή του «χαμένου στο διάστημα». Του ανθρώπου που άλλο του είπανε αλλά άλλο κατάλαβε. Ο Τόνυ Δημητρίου είναι απολαυστικότατος στον ρόλο αυτόν και μας χαρίζει μία συγκινητικότατη στιγμή στον μονόλογό του ως απελπισμένος και αδικημένος νέος πατέρας.

Η κομψότατη Σόφη Ζανίνου, ένας σίφουνας. Σαρωτική και έμπειρη έφερε επάνω στη σκηνή του θεάτρου όλη αυτή την «οσμή» του υπέροχου ελληνικού θεάματος που γνωρίζει τόσο καλά από τα παλιά.

Η δε Ελένη Τζώρτζη το λιγότερο που θα μπορούσα να πω, απαράμιλλα υπέροχη. Η φινέτσα της, η αύρα της, η υποκριτική της, η πάντα καίρια σχέση της με τον χώρο όπου υπήρχε. Απλά, εξαιρετική.

Η Ελένη Καρακάση δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις. Νομίζω άμα τη εμφανίσει, υπογράφει εγγυητικό ποιότητας. Από τα πιο τίμια και καθαρά πρόσωπα του θεάτρου, πιστεύω σήμερα, μία μεγάλη καρατερίστα που αν βρισκόταν σε αλλοτινή ελληνική εποχή, τόσο θεατρική όσο και κινηματογραφική θα είχαμε, ειλικρινώς το λέω, κολλημένες τις μούρες μας σε οθόνες τηλεοράσεων και εκράν σινεμά, συνεχώς.

Η Κατερίνα Δημητρόγλου σε αντιδιαστολή με αυτόν τον ρόλο της Ελένης Καρακάση, παίζουν τις δύο φίλες της Νικολέττας Καρρά, είναι η απόλαυση του εφήμερου. Δροσερή, ωστόσο απόλυτα σωστή, κερδίζει με την αφέλειά της και την πονηράδα της τους θεατές.

Και για το τέλος ο Γιώργος Μπανταδάκης σε διπλό ρόλο. Αν και σε αυτόν του γυναικολόγου έχει τις περισσότερες εμφανίσεις επί σκηνής, σε αυτόν του ξάδελφου κλέβει τις εντυπώσεις. Φυσικά ο εν λόγω ηθοποιός αν και νέος έχει φαρέτρα με υποκριτικά βέλη αρκετά και σημαντικά και κατορθώνει το μικρό να το κάνει μέγιστο και ουσιαστικό. Κλείνοντας να σημειώσω τις λειτουργικές σκηνικές λύσεις όπως και τα ίδια τα σκηνικά της Μαρίας Φιλίππου, την πολύ καλή μουσική επιμέλεια του Σταμάτη Γιατράκου, όπως φυσικά και τα θαυμάσια κουστούμια της Σοφίας Δριστέλα που έδωσαν έναν τόνο αισιοδοξίας στο συνεχές αδιέξοδο της «δόλιας» μάνας της Νικολέττας Καρρά.

Αν θέλετε να δείτε μία σύγχρονη ελληνική κωμωδία, αλλά με μία αίσθηση, με την ποιότητα, την εσάνς του «αυτού» που ονομάζουμε παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου, τότε πηγαίνετε στο θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ να δείτε αυτήν την παράσταση. Γιατί κάλλιστα θα μπορούσε να είχε παιχτεί τότε κάπου σε κάποιο άλλο θέατρο την δεκαετία του ’60, από κάποια Μάρω Κοντού κι έναν Ντίνο Ηλιόπουλο, πιθανόν μαζί τους και μια Λουΐζα Ποδηματά και μια Μαίρη Λαλοπούλου και δίπλα τους η Μέλπω Ζαρόκωστα με την Νίτσα Μαρούδα, πλαισιωμένες από τον Δημήτρη Νικολαΐδη.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Πρέπει οπωσδήποτε να γίνεις μάνα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από τη μητρότητα, σου λένε οι άλλες μάνες προτού μπεις στο κλαμπ, και σε κάνουν να αναρωτιέσαι: «Εγώ πότε θα γίνω μάνα; Πότε επιτέλους θα αποκτήσω μωρό;»

Καλά, δεν ξέρεις τι χάνεις, συνεχίζουν με χαμόγελο. Η εγκυμοσύνη είναι υπέροχη εμπειρία, η γέννα παιχνιδάκι και το μωρό σου θα είναι άγγελος. Θα έχεις και τον άντρα σου να σε βοηθάει στα δύσκολα! Κι όσο για τη δουλειά σου; Μην ανησυχείς, βρε κουτό. Όλα συνδυάζονται αν το θέλεις!

Μια συνωμοσία ροζ πανευτυχίας που ξεσκεπάζεται όταν, δυστυχώς, είναι πια πολύ αργά.

Όταν έχεις αποκτήσει μια τεράστια κοιλιά σαν φάλαινα, όταν γεννάς, αν και θα προτιμούσες να πατήσεις σε αναμμένα κάρβουνα, και όταν το μωρό ουρλιάζει ρυθμικά, σε κοιτάζει με αγωνία και εσύ αδυνατείς να καταλάβεις τι θέλει από σένα! Κι όλα αυτά την ώρα που η στρίγκλα διευθύντριά σου απαιτεί τα πάντα, ενώ ο στοργικός πατέρας σφυρίζει αδιάφορα!

Ένα διαχρονικό βιβλίο, που καταρρίπτει τον μύθο της ιδανικής μητέρας, της υπέροχης συζύγου και της τέλειας εργαζόμενης.

Οι «αληθινές» γυναίκες έχουν μαύρους κύκλους στα μάτια, δε χωράνε μετά τη γέννα στο καλό τους τζιν και τα νεύρα τους είναι μονίμως χάλια, γιατί κανείς δεν καταλαβαίνει… τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες!

Το σπαρταριστό μπεστ σέλερ της Κατερίνας Μανανεδάκη , καταρρίπτοντας τον μύθο της τέλειας μάνας, θα σας κάνει γελάσετε με την καρδιά σας!

 

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΝΑΝΕΔΑΚΗ

H ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΝΑΝΕΔΑΚΗ είναι δημοσιογράφος. Έχει δουλέψει στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, στο MegaChannel, στο StarChannel και στον περιοδικό Τύπο, σε εκδόσεις υψηλής αναγνωσιμότητας και κυκλοφορίας. Έχει γράψει δεκαπέντε βιβλία. Το ΤΙ ΤΡΑΒΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΝΕΣ!, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, έχει πουλήσει περισσότερα από 150.000 αντίτυπα και το έχουν λατρέψει οι Ελληνίδες μαμάδες. Τα βιβλία της έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις, ετοιμάζονται να μεταφερθούν στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, έχουν μεταφραστεί στο εξωτερικό και όλα τους είναι μπεστσέλερ.

Ταυτότητα:

Παίζουν (αλφαβητικά): Τόνυ Δημήτριου, Κατερίνα Δημητρόγλου, Σόφη Ζανίνου, Ελένη Καρακάση, Νικολέττα Καρρά, Γιώργος Μπανταδάκης, Ελένη Τζώρτζη.

Θεατρική απόδοση / Διασκευή: Πάνος Αμαραντίδης και της Ελένη Λευθεριώτη

Σκηνοθεσία: Πάνος Αμαραντίδης και Βάσια Παναγοπούλου

Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου

Κοστούμια: Σοφία Δριστέλα

Μουσική επιμέλεια: Σταμάτης Γιατράκος

Σύμβουλος Επικοινωνίας: Αλίκη Δανάλη

Παραγωγή: Βάσια Παναγοπούλου και Δημήτρης Αγγελόπουλος

 

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook καθώς και στο Twitter και LinkedIn για να μαθαίνετε πρώτοι όλα τα νέα της επικαιρότητας

Διαβάστε, επίσης:«Όταν τα χελιδόνια κλαίνε» του MikevanGraan στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα [Κριτική]

 

Tags:

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

Οι υποψηφιότητες για το Grammy 2019- οι περιφρονημένοι και οι εκπλήξεις!

Οι Rappers Drake και Kendrick Lamar οδηγούν τις φετινές υποψηφιότητες στις τέσσερις μεγαλύτερες κατηγορίες, ...

«Ερωφίλη project»: Δεύτερη παράταση, λόγω επιτυχίας, στο Θέατρο Σφενδόνη

Μετά την επιτυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία, σε κάστρα και φρούρια  σε όλη την Ελλάδα, oι ...

Γιώργος Χατζηνάσιος – Οι αμαρτωλοί (1971) – Ανέκδοτο ost

25 Ιανουαρίου 1971: στις σκοτεινές αίθουσες κάνει πρεμιέρα η ταινία της Φίνος Φιλμ «Οι ...

Ανακοινώθηκε η εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Eurovision 2019

Η ΕΡΤ, με σχετική ανακοίνωση της, ενημέρωσε ότι η τραγουδίστρια που  θα εκπροσωπήσει την ...

Η Νατάσα Θεοδωρίδου επιστρέφει πιο ανανεωμένη από ποτέ με το νέο της τραγούδι «Μη μου πεις για πάντα»

Το ολοκαίνουριο τραγούδι κυκλοφορεί με το music video όπου ακολουθούμε τη Νατάσα Θεοδωρίδου σε μία περιπλάνηση μέσα στα σοκάκια της Αθήνας αναπολώντας ...