Στέφη Θεοδότου:«Η φαντασία είναι ένα πλασματάκι που, για να μεγαλώσει, πρέπει να το ταΐζεις. Από υποσιτισμένη μέχρι και καλοαναθρεμμένη, την έχουμε όλοι»

Η Στέφη Θεοδότου «φουσκώνει» ένα έξυπνο μπαλόνι που δε σκάει με τίποτα στο Θέατρο Ημέρας και το Newslink.gr, ταξιδεύει, με συνοδοιπόρο τον δημοσιογράφο Νίκο Κολίτση, στον κόσμο της Σπαζοκεφαλίτσας, της Χοροπηδηχτούλας, του Ουράνιου Τόξου, της Σοφής Νεράιδας και της Γκρι Μάγισσας Γκριμάτσας...

Η Στέφη Θεοδότου «φουσκώνει» ένα έξυπνο μπαλόνι που δε σκάει με τίποτα στο Θέατρο Ημέρας και το Newslink.gr, ταξιδεύει, με συνοδοιπόρο τον δημοσιογράφο Νίκο Κολίτση, στον κόσμο της Σπαζοκεφαλίτσας, της Χοροπηδηχτούλας, του Ουράνιου Τόξου, της Σοφής Νεράιδας και της Γκρι Μάγισσας Γκριμάτσας, μέσω μιας αποκλειστικής «παραμυθοξωτικής» συνέντευξης, μεταξύ άλλων, για τις μαμάδες που αρνούνται πεισματικά, την «τρέλα» του παιδιού, τη γιαγιά Ρηνιώ, το θάρρος, τη φαντασία, τις ευκαιρίες έκφρασης, τη Σωσώ, το χορό και το τραγούδι, τη φύση και τα ζώα, το θεατρικό παιχνίδι και τη διαδραστικότητα, γιατί… «μόνο έτσι μπορείς πραγματικά ν’ ανέβεις σ’ ένα Ουράνιο Τόξο! Από επιλογή. Όταν λες «θα το κάνω»… κι ανοίγεις φτερά…»

Αν στη Γκρι Μάγισσα Γκριμάτσα, «καθρεφτίσει» ένα παιδί-θεατής της παράστασης… τη μαμά του, που αρνείται πεισματικά να ικανοποιήσει μία «τρελή» επιθυμία του, με ποιον τρόπο θα το προτρέπατε να την… μεταπείσει; Μη μου πείτε, παρακαλώ, «εξαρτάται από την τρέλα της επιθυμίας…»!!!

Ένα τέτοιο καθρέφτισμα, ίσως, θα ήταν, αν όχι απίθανη, εξαιρετικά σπάνια περίπτωση, εφόσον η μάγισσα Γκριμάτσα είναι περισσότερο «παιδί» παρά μεγάλος και δρα βεβιασμένα καθοδηγούμενη από τα έντονα και συγκεχυμένα της συναισθήματα που δεν μπορεί να διαχειριστεί. Αντίθετα, μία μαμά όταν αρνείται πεισματικά κάτι, το κάνει κινούμενη από τη λογική και συναισθηματικά μόνο για το καλό του παιδιού της.

Από την άλλη, όταν ένα παιδί θέλει κάτι, το θέλει με όλη του την ψυχή! Η λογική ενός ενήλικα προστατεύει κι η «τρέλα» ενός παιδιού απογειώνει! Με τι κριτήριο μπορεί κάποιος τρίτος να πάρει το μέρος κάποιου; Δεν ξέρω ποιος από τους δύο, η μαμά ή το παιδί, θα έπρεπε να μεταπειστεί, στην κάθε περίπτωση, πάντως, ο μόνος τρόπος με τον οποίον θα προέτρεπα και στις δύο πλευρές να βρουν τη λύση, θα ήταν συζητώντας το με ηρεμία. Όπως λέει και η γιαγιά Ρηνιώ (ρόλος από την παράσταση), «με τη συζήτηση όλα λύνονται». Μπορούν, λοιπόν, να δώσουν χώρο ο ένας στον άλλον, να καταλάβει η μία πλευρά την άλλη και να καταλήξουν μαζί στην καλύτερη λύση.

Αν είσαστε παιδί και ξαφνικά η Σπαζοκεφαλίτσα, το έξυπνο μπαλόνι που δε σκάει με τίποτα… «έσκαγε», τι θα θέλατε να βγει από μέσα και γιατί;

Το συγκεκριμένο μπαλόνι δε θα ήθελα να σκάσει με τίποτα, αλλά και να έσκαγε θα ήθελα να βγει αυτό που έχει μέσα του και στο παραμύθι. Θάρρος. Προτιμάει να μην τα παρατήσει στις δυσκολίες και επιλέγει να βοηθήσει τη φίλη του κινδυνεύοντας να σκάσει.

Σαν παιδί, θα ήθελα να σκορπιστεί θάρρος, το ίδιο και σαν μεγάλη… Θάρρος για τα παιδιά αλλά και για τους μεγάλους «μικρούς ήρωες» που παλεύουν στον προσωπικό τους αγώνα να κάνουν τη ζωή τη δική τους και των άλλων ομορφότερη.

Με ζηλευτό βιογραφικό, παρά το νεαρό της ηλικίας σας και πολυσχιδείς δράσεις, εντός κι εκτός θεάτρου, πώς θα αξιολογούσατε τη δημιουργική σκέψη και τη φαντασία των σημερινών παιδιών αλλά και των ενηλίκων; Υπάρχουν λόγοι, αιτίες και αφορμές να αισιοδοξούμε;

Η φαντασία είναι ένα πλασματάκι που, για να μεγαλώσει, πρέπει να το ταΐζεις. Από υποσιτισμένη μέχρι και καλοαναθρεμμένη, την έχουμε όλοι. Μιλώντας για τα παιδιά με τα οποία δουλεύω, δίνοντάς τους τα κατάλληλα ερεθίσματα, ανταποκρίνονται ανεξαιρέτως. Κάποια άμεσα και κάποια χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, η φαντασία τους χρειάζεται πιο πολύ φροντίδα, άρα τόσο περισσότερο τους τροφοδοτεί το θεατρικό παιχνίδι.

Στις ομάδες των ενηλίκων, συμβαίνει συχνά να μην τους είναι οικεία η αξιοποίηση της φαντασίας τους. Συμβαίνει κάποιες φορές και να θεωρούν οι ίδιοι ότι δεν έχουν φαντασία. Όσο, όμως, περνάει ο καιρός -μιας και ο στόχος δεν είναι να κρίνουμε και να μπλοκάρουμε τον εαυτό μας, αλλά να του δίνουμε ευκαιρίες έκφρασης-, πιστεύουν ξανά σ’ αυτόν και καλλιεργούν ένα κομμάτι τους που καταλήγει να εκπλήσσει και τους ίδιους.

Kανένα από τα τρία τραγούδια του cd που συνοδεύει μουσικά την παράσταση, «Της Φύσης το μυστικό», δεν έχει αναρτηθεί στο youtube, στο πιο σύγχρονο μέσο αναπαραγωγής, η προβολή του οποίου αντανακλά, τις περισσότερες φορές και την «αποδοχή» του, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην εποχή μας. Είναι συνειδητή επιλογή αποφυγής της «τηλεοπτικής» εμπορικότητας ή απλώς… «της Φύσης και της Σωσώς το καλά κρυμμένο μυστικό»;

Για όλους τους φίλους που έρχονται να μας δουν, υπάρχουν cds στα ταμεία που μπορούν να προμηθευτούν. Προσεχώς και στο youtube

Ποιο είναι το πιο ευφάνταστο μέρος που έχει προτείνει παιδί να κρύψει το μπαλόνι, τη Σπαζοκεφαλίτσα, μαζί με τη χαρούμενη λαγουδίνα, τη Χοροπηδηχτούλα; Ή μήπως δεν υπάρχει λόγος να κρυφτεί;;;

Η Σπαζοκεφαλίτσα και η Χοροπηδηχτούλα, αφού συναντηθούν, δεν έχουν λόγο να κρυφτούν, γιατί έχουν η μια την άλλη και τη βοήθεια όλων των παιδιών, οπότε όλοι μαζί είναι μία ατρόμητη ομάδα!

Όταν, όμως, το Παραμυθοξωτικό τραγουδάει και ψάχνει με τη Σωσώ το μπαλόνι το 20ο (τη Σπαζοκεφαλίτσα), το οποίο έχει χαθεί μ’ έναν μυστηριώδη τρόπο, κάνουμε αστεία στα παιδιά και το ψάχνουμε στα πιο απίθανα μέρη (μέσα σε παπούτσια ή σε μαλλιά). Παρ’ όλα αυτά, τα παιδιά θέλοντας να μας βοηθήσουν να το βρούμε, μας δίνουν πιο λογικές απαντήσεις, για παράδειγμα, «στον αέρα», στο «ταβάνι» ή «στον ουρανό».

Aν τα ζουζούνια είχαν αγαπημένο τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό; Aντίστοιχα, αν τα λουλούδια είχαν αγαπημένο χορό, ποιος θα ήταν;

Θα ήταν το τραγούδι και ο χορός της μοναδικής στιγμής από τη μοναδική ομάδα παιδιών-μεγάλων που υπάρχει κάθε φορά στην παράσταση. Είναι μία μελωδία και μία χορογραφία που δε θα υπάρξει ποτέ ξανά στη σύστασή της. Η ζωντάνια, το αυθόρμητο, το ότι βουτούν με όλη τους την ύπαρξη, σ’ αυτό κρύβεται το αξιαγάπητο.

Ποια σχέση αναπτύσσουν τα παιδιά των μεγάλων πόλεων και δη της Αθήνας με τη φύση και τα ζώα;

Τα ζώα και η φύση πρωταγωνιστούν στα πρώτα εκπαιδευτικά βιβλία και παραμύθια που επιλέγουν να πάρουν οι γονείς για τα παιδιά τους. Αποτελούν, ακόμη, υλικό σε παιχνίδι μίμησης που συνηθίζει να κάνει κάθε γονέας με το παιδί του στον ελεύθερό του χρόνο. Έπειτα, η φύση και η οικολογική ευαισθητοποίηση είναι στις προτεραιότητες της προσχολικής εκπαίδευσης. Στο Θεατρικό Παιχνίδι δε, τα παιδιά το λατρεύουν ως θεματική. Η φύση διαθέτει μαγικά τοπία για παραμύθια και η μίμηση των ζώων εκτονώνει ένστικτα και ψυχικές ανάγκες.

Τα παιδιά των πόλεων, επιπλέον, ξετρελαίνονται για εκδρομές κι όταν πηγαίνουν, έχουν και το λένε ως σημαντικό νέο με μεγάλο ενθουσιασμό. Θεωρώ ότι εφόσον η φύση είναι μέσα μας, αποζητάμε μία σχέση μαζί της από πολύ μικροί. Και τα παιδιά, όπως και οι μεγάλοι, είτε έχουν εύκολη πρόσβαση και την απολαμβάνουν συχνά είτε όχι, όταν έρχονται σ’ επαφή με αυτήν, είναι πιο ήρεμα, πιο χαρούμενα, πιο γεμάτα.

Mε ποιους τρόπους καταφέρνουν τα παιδιά να «σκαρφαλώσουν» στο Ουράνιο Τόξο;

Το «Ουράνιο Τόξο» στην παράσταση είναι συμβολικό. Ο τρόπος είναι η φιλία, η ομαδικότητα και η στήριξη. Η Χοροπηδηχτούλα φοβάται τα ύψη και με τη βοήθεια της φίλης της Σπαζοκεφαλίτσας και όλων των παιδιών που μεταμορφώνονται σε πεταλούδες, κάνουν το ψηλό βουνό να μοιάζει με πολύχρωμο ουράνιο τόξο. Έτσι, της δείχνουν τον δρόμο που χρειάζεται ν’ ακολουθήσει, στρώνοντάς τον με χρώματα. Είναι μια αναφορά στην αισιόδοξη οπτική που μπορούμε ν’ αποκτήσουμε, προκειμένου ν’ αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες που προκύπτουν στον δρόμο μας. Μόνο έτσι μπορείς πραγματικά ν’ ανέβεις σ’ ένα Ουράνιο Τόξο! Από επιλογή. Όταν λες «θα το κάνω»… κι ανοίγεις φτερά.

Είναι ο όρος «διαδραστικότητα» το mainstream απαραίτητο συνοδευτικό της εποχής στο θέατρο για παιδιά στην Ελλάδα; Ποιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν από τις διαφορετικές ερμηνείες και οπτικές που της αποδίδεται για εμπορικούς σκοπούς;

Δυστυχώς στην Ελλάδα, όταν κάτι γίνεται «τάση» και γίνεται για σωστούς λόγους, υιοθετείται από ανθρώπους επειδή είναι τάση κι όχι επειδή υπάρχουν σωστοί λόγοι που είναι τάση. Το εφαρμόζουν δηλαδή και άνθρωποι που δε γνωρίζουν ούτε το γιατί ούτε το πώς. Και αυτό το βλέπω σε διάφορους τομείς. Βέβαια, αυτό κρύβει αμέριστους κινδύνους, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για έναν τομέα που έρχεται σ’ επαφή με την ευαίσθητη ομάδα των παιδιών – το αύριο της κοινωνίας μας.

Ο πραγματικός κίνδυνος είναι η επιτυχία μιας τέτοιας παράστασης. Αυτό που, δηλαδή, πιθανόν ν’ αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα από τους συντελεστές, να γίνεται, με αντίστοιχη ελαφρότητα αποδεκτό από τους ενδιαφερόμενους, επειδή ίσως κρατάει ενδεχομένως άλλου επιπέδου standarts. Θυμάμαι, πριν κάποια χρόνια, είχε τύχει να δω μία παιδική παράσταση, η οποία συγκεκριμένα δεν ήταν διαδραστική. Είχα εξοργιστεί, γιατί τονίζονταν συνεχώς και εμμέσως αρνητικά μηνύματα στα παιδιά και αυτό το «εμμέσως» είναι ακόμα πιο επικίνδυνο, εφόσον δεν είναι πάντα εύκολα αντιληπτό από τον μέσο θεατή. Αρκετά μεγάλο μέρος του κόσμου, εκείνη τη μέρα, είχε φύγει ενθουσιασμένο, έχοντας εστιάσει στο ότι το έργο αφορούσε γνωστό «πιασάρικο» παραμύθι και στο ότι η παράσταση είχε θεαματικά κοστούμια, σκηνικά, φώτα και μουσική. Υπάρχουν, όμως, πολλά έξυπνα μάτια και μυαλά κι αυτό φέρνει ελπίδα!

Ισχύει ότι το θεατρικό παιχνίδι είναι πιο σημαντικό στα πιο εσωστρεφή παιδιά, που δυσκολεύονται να εκφραστούν ή μήπως τα περισσότερα παιδιά σήμερα παρουσιάζουν δυσκολία στη συναισθηματική έκφραση;

Τα παιδιά βρίσκονται σε μία διαδικασία συνεχούς μάθησης. Τίποτα δεν είναι στάσιμο. Όλα είναι ευμετάβλητα, σχετικά και εξαρτώνται από τις ευκαιρίες που τους δίνονται. Έτσι, ένα παιδί που, κατά κύριο λόγο, δεν εκφράζεται εύκολα, μπορεί να μην είναι παντού έτσι, ούτε να είναι για πάντα ή και να μην ήταν ποτέ, εκτός της δικής μας αίσθησης για το πώς είναι. Ή και μπορεί να γίνει εσωστρεφές, υποκινούμενο εμμέσως ακριβώς απ’ αυτή τη δική μας αίσθηση.

Το Θεατρικό Παιχνίδι είναι μία ευκαιρία-μέθοδος, που βοηθάει στην ενίσχυση των κοινωνικών δεξιοτήτων και όχι μόνο. Ο εμψυχωτής μπορεί να το αξιοποιήσει ως εργαλείο για πολλαπλές δεξιότητες. Μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί στη διαχείριση θυμού, στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, της αυτοαποδοχής, της αλληλοκατανόησης και της φαντασίας, στην ανάληψη πρωτοβουλιών, στο να μάθει ν’ ακούει, να μοιράζεται, να εμπιστεύεται, να τολμάει και πολλά άλλα.

Της Φύσης το Μυστικό

Παιδική Διαδραστική Μουσικοθεατρική Παράσταση

Συνεχίζεται για οκτώ ακόμα παραστάσεις 

Μετά τη θερμή υποδοχή μικρών και μεγάλων με sold out παραστάσεις, με εξαιρετικές κριτικές στο Αθηνόραμα αλλά και από κριτικούς, οι παραστάσεις “Της Φύσης το Μυστικό” της Στέφης Θεοδότου, παρατείνονται για άλλες 8 ημερομηνίες.

Οι παραστάσεις του Εργαστηρίου Δημιουργικής Έκφρασης «ΔΡώΜΕΝΑ», έχουν σταθερή φιλοσοφία και ψυχοπαιδαγωγικούς στόχους, που επικεντρώνονται στη μετάδοση παιδαγωγικών μηνυμάτων και θετικών αξιών της ζωής. Εμπεριέχουν κατά κύριο λόγο το στοιχείο του παιχνιδιού και τη ζωντανή αλληλεπίδραση με τα παιδιά, που από θεατές έχουν την ευκαιρία να παίξουν ενεργό ρόλο στην παράσταση, να παράγουν λύσεις, να ενισχύσουν την πρωτοβουλία τους και να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους.

Όλες οι παραστάσεις του Εργαστηρίου «ΔΡώΜΕΝΑ», είναι αναρτημένες στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας (www.e-yliko.gr).

Υπόθεση του Έργου

Η Σπαζοκεφαλίτσα, ένα έξυπνο μπαλόνι που δε σκάει με τίποτα, ταξιδεύει και γνωρίζει τη Χοροπηδηχτούλα, μία χαρούμενη λαγουδίνα που ζει στα καταπράσινα λιβάδια.

Γίνονται οι καλύτεροι φίλοι! Με τη βοήθεια των παιδιών, οργανώνουν την πιο φαντασμαγορική αποστολή διασκέδασης, όπου με τη δύναμη της συνεργασίας καταφέρνουν να λύσουν τους γρίφους της Σοφής Νεράιδας. Μαθαίνουν την πρωτότυπη μουσική των ζουζουνιών, τον αστείο χορό των λουλουδιών και σκαρφαλώνουν στα χρώματα του Ουράνιου Τόξου!!!

Στόχος τους να φτάσουν με θάρρος στη Γκρι Μάγισσα Γκριμάτσα που απειλεί να εξαφανίσει τα χρώματα από τη Φύση.

Θα καταφέρουν όλοι οι φίλοι να την μεταπείσουν; Τι είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται η μάγισσα Γκριμάτσα, για να αλλάξει γνώμη;

Μία παράσταση που μας αποκαλύπτει ότι η αγάπη, η φιλία και η αποδοχή είναι πάντα η καλύτερη λύση!!!

Η παράσταση είναι “ντυμένη μουσικά με τραγούδια σε στίχους και μουσική Στέφης Θεοδότου, τα οποία κυκλοφορούν και σε cd που μπορείτε να αγοράσετε (τιμή:5€) σε κάθε παράσταση με κορυφαίο το τραγούδι σλόγκαν που σιγοψιθυρίζουν τα περισσότερα παιδιά φεύγοντας από το θέατρο : “Ψάξε Σωσώ, ψάξε Σωσώ, που είναι το μπαλόνι το εικοστό”!

Από την Παιδική Σκηνή των ΔρώΜΕΝΑ Θέατρο-Τέχνη-Αυτοεξέλιξη (https://edise.weebly.com/)

Info

Πρεμιέρα: Κυριακή 13 Ιανουαρίου και κάθε Κυριακή στις 17:30 έως 21/4

Διάρκεια παράστασης και διάδρασης: 75’

Που: Θέατρο Ημέρας, Γεννηματά 20, Αμπελόκηποι (Μετρό Πανόρμου)
Τιμή εισιτηρίου: 7 ευρώ

Ομαδικά και ανέργων: 5 ευρώ

Πληροφορίες/Κρατήσεις: 210 6897785-6941407372, 210 6929090

* Η παράσταση παίζεται και καθημερινές πρωινά για παραστάσεις και συλλόγους κατόπιν ραντεβού.

Διαβάστε, επίσης: Μαίρη Βιδάλη: «Ο χώρος του θεάτρου είναι εξαιρετικός, αν στοχεύεις στην ουσία και στον ψυχισμό των ανθρώπων κι όχι στα φώτα, τα περιοδικά και τα εξώφυλλα»

Tags:

  • Nίκος Κολίτσης

    Απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής (Τμήμα Φιλολογίας-ΑΠΘ), με μεταπτυχιακό στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Αριστούχος Δημοσιογραφίας, με σπουδές Φωτογραφίας. Συγγραφέας, κριτικός θεάτρου (για παιδιά & ενήλικες), κινηματογράφου & λογοτεχνίας, με συνεργασίες με έντυπο-ηλεκτρονικό τύπο πανελλαδικά.

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

Pink Martini:Οι πολυαγαπημένοι του ελληνικού κοινού στο Christmas Theater

PINK MARTINI Τα τραγούδια που αγαπάμε κλείνουν μέσα τους τις καλύτερες στιγμές μας! ΣΑΒΒΑΤΟ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ...

Μέχρι το τέλος του χρόνου στον Πολυχώρο WE

Για ακόμα μία χρονιά, γεύσεις, ατμόσφαιρα, δράσεις βγαλμένες από καρτ ποστάλ! Εβόρα eatery ξανά μαζί ...

Taylor Swift ft. Brendon Urie of Panic! At The Disco “ΜΕ!”

Η Taylor Swift επέστρεψε με τοολοκαίνουργιο single της «ME!». Το νέο single της τραγουδίστριας σε συνεργασία με τον Brendon Urie των Panic!at the Disco έκανε πρεμιέρα την ...

Απεβίωσε, σε ηλικία 73 ετών, ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Γιώργος Καρυπίδης

Ο Γιώργος Καρυπίδης εργάστηκε ως σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ στο Βερολίνο (SFB). Σκηνοθέτησε γύρω στα 100 ...

“Χαμάμ Γυναικών” – Από 21 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Ακάδημος

Το πολύ ιδιαίτερο, ρεαλιστικό και συνάμα  τρυφερό έργο της Νελ Νταν ανεβαίνει αυτόν τον ...

«Το Παλτό» του Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ στο Θέατρο Αργώ

Η καλλιτεχνική εταιρεία Θέαση παρουσιάζει  «Το  Παλτό» του Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ στο Θέατρο Αργώ από ...