Πέθανε ο λογοτέχνης Γιώργος Σκούρτης

Έφυγα εκείνο το βράδυ από το μπαρ ευτυχισμένος γιατί ότι είχα διαβάσει στα βιβλία του και ότι εικόνα είχα φανταστεί ήταν μπροστά μου.

Πολλές φορές κάνω πικρό χιούμορ με τους φίλους μου, ότι διανύουμε την εποχή που θα μείνουμε με την Βισοβανδή, την Παολοφουρέιρα και κάτι Μαντόνες της μαζικής κουλτούρας από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Έναυσμα για τα παραπάνω είναι η αναγγελία θανάτου του Γιώργου Σκούρτη.

Ήταν κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 80 όταν έπεσε στα χέρια της τότε παρέας και εμένα το βιβλίο του «Αυτά και άλλα πολλά». Το συγκεκριμένο βιβλίο έγινε ευαγγέλιο, για εμένα προσωπικά, στα χρόνια που ακολούθησαν. Παρ ότι το έχω διαβάσει αρκετές φορές από τότε, ήμουν 16 και είμαι 50…, εν τούτοις κάθε φορά, σε διάστημα 34 ετών συνειδητοποιώ ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει από την πραγματικότητα της κοινωνίας που περιγράφει.

Τα χρόνια πέρασαν και η περίεργη τύχη τα έφερε έτσι όπου σε έναν ερασιτεχνικό θίασο κάποτε, τόλμησα και πήρα έναν μονόλογο του, «Ο Ανήλιαγος», τον σκηνοθέτησα και τον έπαιξα σε ένα υπόγειο κάπου στο Κουκάκι.

Ενδιάμεσα διάβασα ότι είχε γράψει, αυτός ο τύπος έγινε κάτι σαν ο δικός μου συγγραφέας. Ο Καρυωτάκης μου θα έλεγα.

Μέσα από τα γραπτά του, κατανόησα την κατάρα να μπορείς να βλέπεις την κατάντια της νεοελληνικής κοινωνίας μέσα από τη ματιά ενός αστού, ενός άριστου. Και επειδή ακριβώς είσαι αστός και άριστος δεν φοβάσαι να πάς και μια βόλτα μέχρι τον Άδη της πλέμπας. Σαν άλλος Οδυσσέας να κυλιστείς με τους νεκρούς μιας Ελλάδας που προσπαθεί να ονειρευτεί μετά από ένα πόλεμο έναν εμφύλιο μια χούντα.

Οι σελίδες του Σκούρτη είναι σαν το La Strada του Fellini, με την διαφορά ότι αυτός ο δρόμος είναι της Ελλάδας, και εκεί μέσα παρελαύνουν όλοι, κομμώτριες, Ζιγκολό, πλούσιες γριές, πουτάνες, αγίες, χαμένοι, κερδισμένοι δικηγόροι με τον κόμπο της γραβάτας τους, σαν το τρίτο τους αρχίδι, όπως έλεγε και ο ίδιος, Κολωνάκι και Άνω Πετράλωνα. Αλλά και «Άνδρας μόνος ψάχνει» και η Σελήνη και ο Ήλιος και τέλος η ψυχή μας που κάνει γκελ από μπάρα σε μπάρα από ποτήρι σε ποτήρι και σταματάει για λίγο εγκλωβισμένη στα μάτια κάποιας όμορφης που πίνει και παραπονιέται για όλα……

Στο άκουσμα του θανάτου του, δάκρυσα χωρίς να προλάβω καν να σκεφτώ, βλέπετε η τύχη που ανέφερα παραπάνω με αποζημίωσε χρόνια μετά την πρώτη μου επαφή με τα βιβλία του και έτσι τον γνωρίσω ένα βράδυ, το 2001 αν θυμάμαι καλά σε ένα μπαρ στην Πλ. Μαβίλη.

Τον εκτίμησα και τον αγάπησα περισσότερο γιατί ότι διάβαζα στα βιβλία του, το είδα μπροστά μου, χωρίς ίχνος ξιπασιάς ή ψέματος. Απλά ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ.

Ήταν η δεύτερη – τρίτη φορά που τον έβλεπα, αλλά ντρεπόμουν να πάω να του μιλήσω. Εκείνο το βράδυ ήπια δύο ποτά μαζεμένα πήρα θάρρος και τον πλησίασα.

-Εεε συγνώμη, είστε ο Σκούρτης, μπορώ να σας μιλήσω;

-Με κοίταξε εντελώς φυσιολογικά χωρίς ίχνος διασημότητας.

-Ξέρετε σας διαβάζω από πιτσιρικάς και…

Με διέκοψε,

Πάμε να κάτσουμε στο μπαρ μου είπε και με ρώτησε τι πίνω.

-Απαντώ Ουίσκι.

Φωνάζει την μπαργουμαν, -βάλτου ένα ποτό.

Και ξεκινάει η συζήτηση.

Ερωτώ ο αδαής

-Εεε και τι γράφετε αυτό τον καιρό; Και μου απαντά

-Αν με διαβάζεις και με ξέρεις, δεν με ρωτάς…

Είχε απόλυτο δίκιο, ζήτησα συγνώμη και απόλαυσα έναν από τους λίγους αυθεντικούς διαλόγους με άνθρωπο.

Έφυγα εκείνο το βράδυ από το μπαρ ευτυχισμένος γιατί ότι είχα διαβάσει στα βιβλία του και ότι εικόνα είχα φανταστεί ήταν μπροστά μου. Ο καλλιτέχνης, ο συγγραφέας της εφηβείας μου δεν με πούλησε, ήταν αυθεντικός σε κάθε του λέξη.

Και αυτό είναι ευτυχία γιατί λίγοι είναι αυτοί που δεν θα σε προδώσουν σε αυτή την ζωή, αυτός πάντως όχι.

Καλό παράδεισο Γιώργο Σκούρτη!

Ευχαριστώ πολύ για εκείνο το ουίσκι!

Αχιλλέας

Tags:

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΪ – Τα Χριστούγεννα του παππού Πανώφ

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ, ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ 4 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΩ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 12:00 ...

Summer Camp 2020 στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Το μουσείο καλεί τους μικρούς φίλους του να φτιάξουν τον δικό τους χάρτη…από 6 ...

Οι Ντι Κάπριο και Ντε Νίρο στη νέα ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε

Ήταν να μην πάρει φόρα ο Μάρτιν Σκορσέζε. Ο 77χρονος σκηνοθέτης έχει ήδη ξεκινήσει ...

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ…ΠΡΟΣ ΒΟΡ(Ρ)Α

  Το Θέατρο ΕΝ-Α παρουσιάζει για την χειμερινή περίοδο 2019-2020 το έργο του Γιάννη ...

Ο καιρός των χρυσανθέμων -κριτική

Ο θίασος της Ευαγγελίας Παρασκευοπούλου καταφθάνει στη Σύρο τον Νοέμβριο του 1896. Τότε αρχίζουν ...