Mαριάννα Παπαθανασίου: «Τα αγόρια της μπάντας μου είναι ωραίοι άνθρωποι κι ωραίοι μουσικοί που μ’ εκτιμούν, μ’ αγαπούν και με προσέχουν! Είμαι τυχερή!»

Η Μαριάννα Παπαθανασίου με τον αέρα της Θεσσαλονίκης και τους Dizzy Breezes... στα πανιά της, μεταμορφώνει σε jazz... την Άνοιξη και τη σκηνή του  JAZZPOiNT στην Αθήνα -παρά το γεγονός ότι το Newslink.gr, με... μετεωρολόγο τον δημοσιογράφο Νίκο Κολίτση, επισπεύδουν το καλοκαίρι-, με εισαγωγικό track μια αποκλειστική συνέντευξη...

Η Μαριάννα Παπαθανασίου με τον αέρα της Θεσσαλονίκης και τους Dizzy Breezes… στα πανιά της, μεταμορφώνει σε jazz… την Άνοιξη και τη σκηνή του JAZZPOiNT στην Αθήνα -παρά το γεγονός ότι το Newslink.gr, με… μετεωρολόγο τον δημοσιογράφο Νίκο Κολίτση, επισπεύδουν το καλοκαίρι-, με εισαγωγικό track μια αποκλειστική συνέντευξη, για το swing, μεταξύ άλλων, την απομυθοποίηση της jazz, «τις ταμπέλες» εντός κι εκτός μουσικής, τ’ αγόρια της μπάντας, το θέατρο, τις διασκευές και τη δημιουργία τραγουδιών, την αυτοπεποίθηση, τη φωνή, τους τηλεοπτικούς μουσικούς διαγωνισμούς, την εκπαίδευση και τα παιδιά και τη δισκογραφία, γιατί… «Τα τραγούδια μου είναι παιδιά μου», άκουγα για χρόνια τους καλλιτέχνες να λένε και το έβρισκα κλισέ. Αλλά να που είναι η αλήθεια!»

Πώς μπορεί να γίνει η θεωρία του «jazz for all» πράξη, για μικρούς και μεγάλους και πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό κι εκτός μουσικής;

Το «jazz for all» δεν είναι μόνο ένα μότο! Είναι νοοτροπία και αντίληψη ενάντια στον κακό ελιτισμό που μας περιορίζει και μας αποκλείει από πράγματα. Στη νέα γενιά μουσικών, υπάρχουν πάρα πολλοί καλλιτέχνες που παρουσιάζουν τη jazz μουσική με πολύ ενδιαφέρον, σύγχρονο και ευρηματικό τρόπο, είτε μέσα από πρωτότυπες συνθέσεις είτε μέσα από καινούριες και καθόλου προβλέψιμες ενορχηστρώσεις σε κλασικά κομμάτια. Θέλω να πω πως δεν είναι δύσκολο σήμερα να έρθουν σε επαφή με τη jazz, μικροί και μεγάλοι. Το swing έχει μπει στην καθημερινότητά μας. Τα ραδιόφωνα παίζουν ελληνόφωνα swing κομμάτια, στα μαγαζιά γίνονται βραδιές swing χορού, όπως και jam nights που ο κάθε μουσικός, μικρός και μεγάλος, μπορεί να δοκιμάσει και ν’ αυτοσχεδιάσει στη σκηνή με τ’ όργανό του. Αυτή είναι και η πιο popular πλευρά της jazz. Άρα μιλάμε για μια απλοποίηση ή μια απομυθοποίηση, αν θέλεις, της πεποίθησης ότι η jazz είναι για συγκεκριμένο, περιορισμένο κοινό. Αυτό δεν αφορά μόνο στα μουσικά. Η τοποθέτηση «ταμπέλας» είναι γενικό φαινόμενο. Θα πρότεινα να ερχόμαστε σ’ επαφή με το ξένο, με το μακρινό σ’ εμάς ερέθισμα, το ανοίκειο. Θα μας κάνει καλό και σε ανθρώπινο επίπεδο.

Ποιες μουσικές και καλλιτεχνικές διαφορές επιφυλάσσει η τρίτη εμφάνισή σας στη μουσική σκηνή του JazzPoint στην Αθήνα και ποια ήταν η ανταπόκριση από την πρώτη σας φορά;

Το Σάββατο 13 Απριλίου θα εμφανιστούμε για τρίτη φορά στο Jazz Point από το οποίο και ξεκινήσαμε ως νέα μπάντα στις αρχές του Φλεβάρη. Αυτή τη φορά έχουμε ανανεωμένο playlist και πολλή διάθεση για χορό! Μάλλον δεν έχουν προλάβει να γίνουν δραματικές αλλαγές στο διάστημα αυτό των τριών εμφανίσεων, σίγουρα όμως είμαστε πιο δεμένοι κι έχουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση ως ομάδα το οποίο μεταφράζεται ως δοτικότητα προς εσάς. Από την πρώτη φορά ο κόσμος έδειξε ότι χαίρεται που μας ακούει και μας βλέπει κι αυτό μας δίνει τη φόρα να θέλουμε να εξελισσόμαστε και να γινόμαστε κάθε φορά και καλύτεροι. Μακάρι να τα καταφέρνουμε.

Eίστε γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιά, σε μια female fronted μπάντα, με έξι άνδρες μουσικούς από την Αθήνα. Συνιστά αυτό κατάρριψη όλων των στερεοτύπων και πώς το διαχειρίζεστε, εντός κι εκτός σκηνής;

Πέρα από μια απόπειρά μου στο παρελθόν να είμαι σε γυναικεία μπάντα, συνήθως σε όλες τις μουσικές μου συνεργασίες, ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη, είμαι ένα κορίτσι ανάμεσα σε αγόρια. Αυτό είναι συχνό φαινόμενο. Συμβαίνει. Τυχαίνει. Δε χρειάζεται να το διαχειριστώ με κάποιον ιδιαίτερο τρόπο, νιώθω άνετα. Ποτέ δεν έχω έρθει σε δύσκολη ή άβολη θέση. Τα αγόρια της μπάντας μου είναι ωραίοι άνθρωποι κι ωραίοι μουσικοί που μ’ εκτιμούν, μ’ αγαπούν και με προσέχουν! Είμαι τυχερή. Το ότι είμαι από τη Θεσσαλονίκη κι αυτοί από την Αθήνα, μάλλον θετικά έχει λειτουργήσει. Έχουμε μια μίξη βόρειων και νότιων ανέμων που έφτιαξε τους Dizzy Breezes!

Eκτός από τη συμμετοχή σας στην μπάντα, ως τραγουδίστρια, παίζετε και στο θέατρο και πιο συγκεκριμένα στην παράσταση για παιδιά «Ο έμπορος της Βενετίας». Ποιο από τα δύο λειτουργεί περισσότερο ψυχοθεραπευτικά και ποιο λιγότερο αγχωτικά κάθε φορά; Ποιες ανάγκες σας ικανοποιεί το καθένα;

Δεν έχω μπει στη διαδικασία να τα διαχωρίσω. Και τα δύο, κατά περίπτωση, λειτουργούν θεραπευτικά, λυτρωτικά, αγχολυτικά, αγχωτικά. Το άγχος της έκθεσης είναι αναπόφευκτο σε όποια μορφή τέχνης. Το άγχος του καλύτερου εαυτού. Κάπως μαγικά ξεπερνιέται και στη θέση του μπαίνει ο ενθουσιασμός του να μοιράζεσαι, να εκφράζεσαι, να δημιουργείς κάτι επί σκηνής. Προτιμώ να μην το ονομάζω ψυχοθεραπεία και δεν είμαι από τους καλλιτέχνες που ανεβαίνουν στη σκηνή με τον στόχο αυτό. Ασχέτως αν τελικά η ψυχή, το πνεύμα και το σώμα μπορούν να ευεργετηθούν μέσα απ’ αυτήν τη διαδικασία. Δεν τα συγχέω.

Συμφωνείτε με την πεποίθηση πολλών ότι για να καταξιωθεί μία μπάντα στην Ελλάδα, οφείλει να έχει τα δικά της τραγούδια, εντός κι εκτός δισκογραφίας; Πού βρίσκεστε στην κατεύθυνση αυτή; Eίναι ένα προσωπικό σας στοίχημα;

Είναι στόχος μου ναι και στόχος της μπάντας τα δικά μας τραγούδια. Δε θα το τοποθετήσω μόνο στη βάση της καταξίωσης αλλά και στη βάση του δημιουργικού. Για πολλά χρόνια ασχολούμαι με διασκευές και θα συνεχίσω να το κάνω, γιατί χρειάζεται κι αυτό και γιατί αγαπώ τραγούδια άλλων και πολύ συχνά βρίσκω τον εαυτό μου μέσα σ’ αυτά. Όμως, η διαδικασία του να φτιάξεις ένα τραγούδι από την αρχή δε συγκρίνεται με καμία άλλη. Είναι όπως ο ηθοποιός φτιάχνει από την αρχή έναν ρόλο, έναν χαρακτήρα. «Τα τραγούδια μου είναι παιδιά μου», άκουγα για χρόνια τους καλλιτέχνες να λένε και το έβρισκα κλισέ. Αλλά να που είναι η αλήθεια.  Έχουμε ξεκινήσει με τα παιδιά να παιδευόμαστε!  Υπάρχουν και μπάντες που έχουν καταξιωθεί μέσα από διασκευές καλοπαιγμένες, όμως, αν θέλεις να πας πέρα από την ψυχαγωγία του κόσμου, είναι αναγκαίο να σκεφτείς τι θέλεις να προτείνεις.

Ποια είναι το απαύγασμα της εμπειρίας που έχετε αποκομίσει από τις μουσικές σκηνές της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας; Aν γυρνούσατε το χρόνο πίσω, τι θα κάνατε διαφορετικά;

Η εμπειρία που μου χάρισε η παρουσία μου στις σκηνές της Βόρειας Ελλάδας έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην ετοιμότητα που νιώθω αυτή τη στιγμή να κάνω βήματα στην Αθήνα. Ήταν πάρα πολύ σημαντική. Στη Θεσσαλονίκη έμαθα πάρα πολλά μέσα από συνεργασίες με εξαιρετικούς μουσικούς και καλλιτέχνες γενικότερα, βελτίωσα τον τρόπο που τραγουδάω κι απέκτησα αυτοπεποίθηση. Ευτυχώς δεν μπορώ να γυρίσω τον χρόνο πίσω!!!

Εκτιμάτε ότι η φωνή είναι χάρισμα ή επιδέχεται βελτίωσης και σε ποιο βαθμό; Θα συμμετείχατε σε τηλεοπτικό μουσικό διαγωνιστικό πρόγραμμα ή δε συνάδει με την αισθητική σας προσέγγιση;

Η φωνή εξασκείται, όπως εξασκείται και το σώμα. Οι φωνητικές χορδές είναι σώμα. Ένας άνθρωπος που φαλτσάρει, μπορεί ν’ ασκήσει το αυτί του, ώστε ν’ ακούει σωστά και άρα να τραγουδά σωστά. Η χροιά βέβαια είναι χάρισμα, όπως και το εκτόπισμα της φωνής και η δυναμική της. Είναι κάτι που έχεις χωρίς να προσπαθήσεις αυτή η ευκολία του να τραγουδάς καλά. Επιδέχεται, όμως, βελτίωσης σε μεγάλο βαθμό και παίρνω παράδειγμα τον εαυτό μου. Μέχρι στιγμής έχω αποφύγει τη συμμετοχή μου σε τηλεοπτικό μουσικό διαγωνισμό, γιατί φοβάμαι πως δεν εξυπηρετεί τελικά την ανάγκη και το σκοπό του καλλιτέχνη, όμως, δε λέω μεγάλα λόγια, γιατί τίποτα δεν αποκλείω σ’ αυτή τη ζωή.

Eκτός από το παιδικό θέατρο, θα μπορούσατε και με βάση τις θεατρικές σας σπουδές στο ΑΠΘ, να φανταστείτε τον εαυτό σας στην εκπαίδευση ή είναι εκτός των προτεραιοτήτων σας; Ποια είναι η σχέση σας με τον κόσμο των παιδιών;

Βεβαίως μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου στην εκπαίδευση και είναι κάτι που, εν μέρει, έχω κάνει. Έκανα πρακτική πάνω στα θεατροπαιδαγωγικά κι εργάστηκα με παιδιά κι εφήβους τυπικής ανάπτυξης αλλά και ειδικής αγωγής. Μ’ ενδιαφέρει πολύ. Ο τρόπος που λειτουργεί το θέατρο και η μουσική στην εκπαίδευση ενός παιδιού είναι αποκαλυπτικός. Δε θέλω τα παιδιά να το στερούνται αυτό. Δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητές μου, αλλά στα μακροπρόθεσμα σχέδια μου. Αν μπορώ να κάνω σχέδια! Βέβαια και το θέατρο για παιδιά εκπαίδευση είναι και μάλιστα διεισδυτική και άμεση. Τα χαίρομαι τα παιδιά. Ο κόσμος τους δεν απέχει και πολύ από τον δικό μου, μη νομίζεις!!!

Αν σας δινόταν η ευκαιρία να «διασκευάσετε» ένα μόνο τραγούδι που να σας αντιπροσωπεύει, με jazz oπτική, ελληνικό ή ξένο, για να δισκογραφηθεί, ποιο θα ήταν αυτό και για ποιο λόγο;

Μ’ αυτήν την ερώτηση κοιμάμαι και ξυπνάω τον τελευταίο καιρό! Θα προσπαθήσω ν’ απαντήσω έμπρακτα το συντομότερο. Αν και ποτέ δεν μπορεί να είναι μόνο ένα!

 Ανοιχτό σε νέες ιδέες και μουσικά σχήματα, υποστηρίζοντας πάντα την φιλοσοφία του Jazz for all, το Jazz Point υποδέχεται για τρίτη φορά στη μουσική σκηνή του την ανερχόμενη και πολλά υποσχόμενη μπάντα Marianna & The Dizzy Breezes, μετά τις επιτυχημένες πρώτες του εμφανίσεις.

  • Οι “Marianna & The Dizzy Breezes” είναι μια fresh new εξαμελής μπάντα, που με Jazz αισθητική και Latino Jazz ταμπεραμέντο, φτιάχνει ”πρωτότυπες” εκτελέσεις γνωστών κομματιών του ξένου και ελληνικού ρεπερτορίου και με αστείρευτη ενέργεια επί σκηνής παρουσιάζουν ένα χορευτικό πρόγραμμα.

Η Μαριάννα Παπαθανασίου, μία από τις πιο αισθαντικές φωνές της Θεσσαλονίκης, τραγουδίστρια και ηθοποιός (Γυάλινο Μουσικό Θέατρο “Εμπορος της Βενετίας”) με έντονη παρουσία στα θέατρα και τις μουσικές σκηνές της Θεσσαλονίκης (Μαύρη Τρύπα, Eightball live stage, Μέγαρο Μουσικής, Θέατρο Αυλαία,Ράδιο Σίτι, Θέατρο Βεργίνα Regency Casino, Θέατρο Άνετον, Μονή Λαζαριστών ΚΘΒΕ κ.α..) μαζί με την μπάντα της “Marianna & the Dizzy Breezes” ανεβαίνουν για άλλη μια φορά στη θρυλική μουσική σκηνή του JAZZPOiNT. Την πλαισιώνουν πέντε εξαιρετικοί μουσικοί και το πρόγραμμά τους από Jazz standards, ελληνικά ρετρό και κινηματογραφικά τραγούδια, ισορροπεί ανάμεσα σε Μίμη Πλέσσα και “Pink Martini”, σε ”πρωτότυπες” εκτελέσεις/ενορχηστρώσεις με Jazz αισθητική και Latino Jazz ρυθμούς.

Ένα μουσικό σχήμα που συνδυάζει αρμονικά το ταμπεραμέντο και τη λαμπερή χροιά της Μαριάννας Παπαθανασίου με το εξωστρεφές παίξιμο των ταλαντούχων, έμπειρων και γνωστών μουσικών.

Σάββατο 13 Απριλίου 2019
Doors open: 22:00
The show begins: 23:00

Είσοδος: 6Ε
Phone: 2109803398
Mob.: 6942022500

Jazz Point
Ακαδημίας 18
Σύνταγμα

Διαβάστε, επίσης: https://www.newslink.gr/politismos/vangelis-germanos-niotho-san-pnevmatikos-pateras-olon-ton-pedion-pou-tragoudisan-ke-tragoudoun-tin-krouaziera-ke-tin-baniera/

Tags:

  • Nίκος Κολίτσης

    Απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής (Τμήμα Φιλολογίας-ΑΠΘ), με μεταπτυχιακό στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Αριστούχος Δημοσιογραφίας, με σπουδές Φωτογραφίας. Συγγραφέας, κριτικός θεάτρου (για παιδιά & ενήλικες), κινηματογράφου & λογοτεχνίας, με συνεργασίες με έντυπο-ηλεκτρονικό τύπο πανελλαδικά.

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

Η πρωτότυπη Χριστουγεννιάτικη παιδική παράσταση της Ευτυχίας Μοσχάκη «Η Νεράιδα των γλυκών και η άτακτη ξωτικίνα»

Η πρωτότυπη Χριστουγεννιάτικη παιδική παράσταση της Ευτυχίας Μοσχάκη παρουσιάζεται από τις 23 Δεκεμβρίου, για ...

Τεννεσί Ουίλιαμς «Γυάλινος κόσμος» στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας

Η Μπέττυ Αρβανίτη στην πρώτη της συνάντηση επί σκηνής με έναν από τους πλέον ...

Πλ. Τήνιος: «Τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα έχουν 50% πιθανότητες να φτάσουν τα 105 χρόνια»

Ο Γιώργος Ζαμπέτας θα τραγουδούσε στις μέρες μας ότι «ο εξηντάρης -ή ο εβδομηντάρης- ...

«Ρένα του Αυγούστου Κορτώ» σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη με την Υρώ Μανέ

Η Ρένα, το τελευταίο βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ,  γίνεται θεατρικό σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη ...

«Ακατέργαστα τοπία του μυαλού», του Άγγελου Παπαδόπουλου, στο αγκάθι – Κartάλος

Η Αίθουσα Τέχνης «αγκάθι  – κartάλος», οργάνωσε και παρουσιάζει την ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άγγελου Παπαδόπουλου με ...