Γιατί μας ενδιαφέρουν σήμερα τα Cahiers d’ Art και ο Christian Zervos; στο Μουσείο Μπενάκη (pics)

Τρίτη 18 Φεβρουαρίου στις 19.00, Πειραιώς 138

Την Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2020 στις 19:00 στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη / Πειραιώς 138,
στo πλαίσιo της έκθεσης Christian Zervos & Cahiers d’art : Η Αρχαϊκή Στροφή, το Μουσείο Μπενάκη προτείνει μια ανάγνωση του έργου του εκδότη και κριτικού από καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες και ιστορικούς. Στη συζήτηση συμμετέχουν οι:

Εισαγωγή: Πολύνα Κοσμαδάκη, επιμελήτρια της έκθεσης
Συντονισμός συζήτησης: Γιώργος Τζιρτζιλάκης, καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου
Θεσσαλίας Κωστής Βελώνης, καλλιτέχνης
Φοίβη Γιαννίση, καθηγήτρια στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Νίκος Δασκαλοθανάσης, καθηγητής Ιστορίας της Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης στο Τμήμα Θεωρίας
και Ιστορίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών
Αναστασία Δούκα,  καλλιτέχνης Ηλίας Παπαηλιάκης, καλλιτέχνης

Γιατί μας ενδιαφέρουν σήμερα τα Cahiers d’ Art και ο Christian Zervos;
Ο Ζερβός έγραφε σχετικά με το περιοδικό και τις εκδόσεις Cahiers d’Art ότι ήταν φτιαγμένα «για τους
καλλιτέχνες και τους ποιητές, τους μόνους που διατηρούν ακόμα το αίσθημα της ομορφιάς». Σκοπός των Cahiers ήταν να εμπνεύσουν, να κατευθύνουν την τέχνης της εποχής, να απαντήσουν σε σύγχρονα ερωτήματα σχετικά με την ζωή και την κοινωνία, να προτείνουν λύσεις σε αδιέξοδα και να
τροφοδοτήσουν τη σύγχρονη δημιουργία με νέα πρότυπα. Όπως έγραφε το 1956 : «ένας από τους
στόχους που επιδιώκουμε με τα βιβλία μας πάνω στην αρχαία τέχνη είναι να ωθήσουμε τις πρωτόγονες
αισθητικές εκδηλώσεις να δράσουν πέρα από τον κόσμο των ειδικών· να καταφέρουμε τα ενδεικτικά τους σημεία, ζωγραφικά ή γλυπτικά, να βελτιώσουν τις ικανότητες και τις τάσεις των σημερινών δημιουργών».
Aρχαϊκές ή ελληνικές καταβολές μοντέρνων δασκάλων όπως ο Picasso, ο Braque, o Matisse, o Giacometti, o Brancusi, αλλά και το ενδιαφέρον τους για προϊστορικές μορφές του Αιγαίου, αρχαϊκούς Κούρους ή κυκλαδικά ειδώλια, γεννήθηκαν μέσα από την επαφή τους με το όραμα της μεσογειακής αρχαιολογίας του Zervos και κυρίως μέσα από τη φωτογραφική απεικόνιση της Ελλάδας με την οποία τους τροφοδοτούσε. Επίσης, οι εκδόσεις του αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για καλλιτέχνες και διανοούμενους του ελληνικού μοντέρνου όπως ο Σεφέρης, ο Γκίκας, ο Τόμπρος, ο Κατσίμπαλης, ο Τζελέπης, ο Προκοπίου, ο Σκλάβος γύρω από το διακύβευμα της μεταρρύθμισης του παρόντος μέσω της μελέτης των αρχέτυπων του παρελθόντος.

Διερευνώντας τους τρόπους που το παράδειγμα των Cahiers d’Art θέτει ζητήματα καίρια και επίκαιρα για το πεδίο της σύγχρονης δημιουργίας και της εκδοτικής πρακτικής θα συζητηθούν τα παρακάτω
ερωτήματα:
Πώς προσλαμβάνουμε σήμερα, με όρους και έννοιες που απασχολούν τον κόσμο της τέχνης, την εκδοτική πρακτική και την ερευνητική μέθοδο του Zervos;

Πώς αναθεωρείται η σημασία της σε σχέση με σημερινές πρακτικές και κατηγορίες;

Ποιες οι αντιστοιχίες και η χρησιμότητά τους σε σχέση με την ιστορική ή εθνογραφική στροφή της τέχνης αλλά και με θεωρίες γύρω από το σύγχρονο;

Ο Christian Zervos
Ο Χρίστος ή Christian Zervos (Αργοστόλι 1889 – Παρίσι 1970) διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη
διαμόρφωση του πολιτιστικού κλίματος στο Παρίσι του Μεσοπολέμου μέσω του περιοδικού του Cahiers
d’Αrt, το οποίο ίδρυσε το 1926 και εξέδιδε έως το 1960. Πρόκειται για ένα από τα μακροβιότερα
μοντερνιστικά περιοδικά, αφού αριθμεί 97 τεύχη. Ήδη από το πρώτο τεύχος, τα Cahiers d’Αrt είχαν
επικεντρωθεί στην προβολή της μοντέρνας τέχνης και στον διάλογο μεταξύ έργων διαφορετικής
προέλευσης και διαφορετικών ιστορικών εποχών. Ο Zervos είναι επίσης γνωστός και ως ο εκδότης του
εμβληματικού καταλόγου του ζωγραφικού έργου του Pablo Picasso από το 1932 και εξής, γνωστού
σήμερα ως «le Zervos», αλλά και για τις αρχαιολογικές του εκδόσεις για προϊστορικούς πολιτισμούς, για
παράδειγμα της νεολιθικής ή μινωικής Κρήτης και των Κυκλάδων. Η συμβολή του υπήρξε ιδιαιτέρως
σημαντική στη διάδοση της αρχαιοελληνικής τέχνης – ειδικότερα της προϊστορικής – καθώς και στον
επαναπροσδιορισμό των αρχαίων πολιτισμών και των αρχαϊκών μορφών μέσα στο πλαίσιο του
μοντερνισμού. Επισυνάπτεται το σχετικό χρονολόγιο.

Christian Zervos – Χρονολόγιο

1889
Ο Χρίστος Ζερβός γεννιέται στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας και περνά τα μαθητικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια.

1909
Στην Αλεξάνδρεια αναπτύσσει μια πρώιμη και άγνωστη σε πολλούς εκδοτική δραστηριότητα είναι συνιδρυτής του περιοδικού της λογοτεχνικής εταιρείας Σεράπιον, μαζί με τους Πέτρο Μάγνη και Πήλιο Ζάγρα (αφοί Κωνσταντινίδη), Κώστα Τσαγκαράδα, κ.ά. Το περιοδικό κυκλοφορεί από την 1η Ιανουαρίου 1909 για έναν χρόνο (13 τεύχη), απευθύνεται στους κύκλους των δημοτικιστών και έχει απήχηση τόσο στην Αλεξάνδρεια όσο και σε άλλα κέντρα του Ελληνισμού, όπως η Κωνσταντινούπολη και η Σμύρνη. Ο Ζερβός επιμελείται τις σελίδες της τεχνοκριτικής και κριτικής της λογοτεχνίας, ενώ δημοσιεύει και κάποια πεζοτράγουδα.

1911
Εργάζεται στον εμπορικό οίκο του Κωνσταντίνου Σαλβάγου, συνιδρυτή της Τράπεζας της Αλεξάνδρειας, μαζί με τους Εμμανουήλ Μπενάκη και Ιωάννη Χωρέμη. Με υποτροφία του Σαλβάγου γράφεται στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης.

Εγκαθίσταται στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά, τελικά όμως ακολουθεί σπουδές ελληνικής βυζαντινής φιλολογίας και αργότερα φιλοσοφίας και αισθητικής κοντά στον Γιάννη Ψυχάρη. Ταυτόχρονα, συμμετέχει στην ίδρυση του εμβληματικού περιοδικού της Αλεξάνδρειας Γράμματα, που κυκλοφορεί από το 1911 έως το 1915. Εκεί δημοσιεύει πεζά κείμενα και χρονογραφήματα. Για τις ανάγκες του περιοδικού έρχεται σε επαφή με τον Άγγελο Σικελιανό και τον ιστορικό θεάτρου Μίμη Βάλσα. Κατά την περίοδο εκείνη συνδέεται φιλικά με τον ρουμανικής καταγωγής αρχιτέκτονα και μελλοντικό διευθυντή του περιοδικού L’ Architecture vivante, Jean Badovici.

1914
Εκδίδει το περιοδικό Τέχνη και Ζωή, το οποίο, στο μοναδικό τεύχος που κυκλοφορεί τον Ιούλιο, προσεγγίζει τον τρόπο με τον οποίο «η τέχνη των Ελλήνων» μπορεί να «ισορροπήσει με την ελληνική ψυχή, ψυχή συμμετρίας, ωραιότητος και ελευθερίας».

1918-19
Υποστηρίζει τη διδακτορική του διατριβή στη Σορβόνη με θέμα τον Μιχαήλ Ψελλό και τη νεοπλατωνική φιλοσοφία. Υιοθετεί την εκδοχή του ονόματός του στα γαλλικά: Christian Zervos

1923
Αναλαμβάνει βοηθός διεύθυνσης του περιοδικού L’ art d’ aujourd’ hui, και διευθυντής του περιοδικού διακόσμησης Les arts de la maison. Εντάσσεται στους παρισινούς κύκλους του μοντερνισμού και γνωρίζεται με τους Le Corbusier, Pablo Picasso, Henri Laurens, Marc Chagall, Aristide Maillol, Jean Lurcat, Raoul Dufy, Marie Laurencin, Δημήτρη Γαλάνη.
Αρχίζει η πολύχρονη συνεργασία του με τον νεαρό τεχνοκριτικό Στρατή Ελευθεριάδη (Tériade)

1925
Συναναστρέφεται Έλληνες του Παρισιού, όπως ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Άγγελος Κατακουζηνός, ο Γιώργος Κατσίμπαλης, ο Μιχάλης Τόμπρος και άλλοι. Έκτοτε διατήρησε με τον Γκίκα μια ιδιαίτερη σχέση φιλίας και εμπιστοσύνης, που τεκμηριώνεται από την αλληλογραφία τους, η οποία απόκειται στην Πινακοθήκη Γκίκα του Μουσείου Μπενάκη.

1926
Κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του περιοδικού Cahiers d’art. O Zervos το προετοιμάζει μαζί με την τότε σύντροφό του Suzanne Putois. Τα τέσσερα πρώτα τεύχη είναι αφιερωμένα στους εμβληματικούς καλλιτέχνες του περιοδικού: Henri Matisse, Pablo Picasso, Henri Laurens και Fernand Léger. Στο τέταρτο τεύχος υιοθετεί για το εξώφυλλο το χρωματιστό τετράγωνο, που θα γίνει το σήμα κατατεθέν των Cahiers d’art. Από την αρχή της κυκλοφορίας του περιοδικού η μοντέρνα τέχνη συνυπάρχει με αφιερώματα για αρχαίους -κυρίως προϊστορικούς και μη δυτικούς- πολιτισμούς. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Cahiers d’ Art η πρώτη μονογραφία του για τον Pablo Picasso (Pablo Picasso. Oeuvres 1920-1926).

1927
Ο Τériade δημοσιεύει στα Cahiers d’art σειρά άρθρων σχετικά με τη ‘jeune peinture’ («ζωγραφική των νέων») των καλλιτεχνών Ismaël Gomez de la Serna, Felipe Cossío, Jean Lurçat, Pablo Gargallo, André Masson, Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα κ.ά. Ο Tériade συνεργάζεται με το περιοδικό έως και το 1931. Γνωρίζει τον Wassily Kandinsky και αναλαμβάνει να προωθήσει το έργο του στους παρισινούς κύκλους.

1928
Ο Zervos γνωρίζεται με τον Paul Klee και ετοιμάζει μονογραφία για το έργο του η οποία κυκλοφορεί το 1929. Χωρίζει από την Suzanne Putois και γνωρίζεται με την Yvonne Marion την οποία παντρεύεται τρία χρόνια αργότερα. Η Yvonne θα γίνει η πιο στενή του συνεργάτιδα και συνοδοιπόρος στην περιπέτειεα των Cahiers d’art μέχρι το τέλος της ζωής της.

1931
Συμμετέχει εξ αποστάσεως στην παραγωγή της –χαμένης σήμερα- ταινίας, Le Voyage aux Cyclades, η οποία κατέγραφε τον περίπλου της Μεσογείου από τους Eli Lotar, Roger Vitrac και Jacques Brunius. Με τη συμμετοχή και την καθοδήγηση των φίλων του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα και Μιχάλη Τόμπρου, το ταξίδι περιλαμβάνει προορισμούς όπως η Σκύρος και η Σαντορίνη και συμβάλλει στην αναθεώρηση του ελληνικού τοπίου και του πολιτισμού υπό το πρίσμα της μοντέρνας αισθητικής.

1932
Στο χώρο των Cahiers d’Art (14 rue du Dragon) πραγματοποιείται η πρώτη έκθεση με έργα του Piet Mondrian. O Zervos εκδίδει τον πρώτο τόμο του εμβληματικού έργου του Pablo Picasso, γνωστού σήμερα ως «le Zervos» στον οποίο περιλαμβάνονται έργα του από το 1895 έως το 1906 και καθιερώνεται ως ο επίσημος εκπρόσωπός του.

1933
Ο Zervos είναι ένας από τους διοργανωτές του CIAM iV (4ο Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής) που πραγματοποιείται στο πλοίο «Πατρίς II» εν πλω κατά τη διάρκεια του ταξιδιού Μασσαλία-Αθήνα (23 Ιουλίου-13 Αυγούστου 1933). Στο συνέδριο συμμετέχουν οι: Le Corbusier, Fernand Léger, Maurice Raynal, Sigfried Giedion, László Mohony-Nagy κ.α. Η ελληνική συμμετοχή στο συνέδριο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, τους: Ιωάννη Δεσποτόπουλο, Γιώργο Καλύβα, Πάτροκλο Καραντινό, Στάμο Παπαδάκη, Ισαάκ Σαπόρτα, και τον καλλιτέχνη Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα. Μετά από τις επίσημες εκδηλώσεις στην Αθήνα, η παρέα του Zervos πραγματοποιεί εκδρομή σε νησιά του Αιγαίου, όπως η Σέριφος, η Ίος και η Σαντορίνη, προς αναζήτηση του «αρχαϊκού μοντέρνου» στο τοπίο, στις αρχαιότητες στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική των νησιών και στο φως του Αιγαίου.

1934
Εκδίδεται το λεύκωμα L’ art en Grèce des temps préhistoriques au début du XVIIIe siècle με εισαγωγικό κείμενο του Zervos και συνοδευτικά κείμενα των Le Corbusier, Pierre Guéguen, Fernand Léger, Amédée Ozenfant, Gaston Bonheur και Maurice Raynal. Η έκδοση υποστηρίζεται από το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλαδας και την Καπνοβιομηχανία Παπαστράτος. Το βιβλίο ανατυπώνεται το 1938 και το 1946, με εξήντα επιπλέον εικόνες, αλλά χωρίς τα συνοδευτικά κείμενα και το κεφάλαιο για τη βυζαντινή τέχνη.

Εγκαινιάζεται η γκαλερί Cahiers d’ Art στο χώρο των εκδόσεων. Τον πρώτο χρόνο λειτουργίας της γίνονται εκθέσεις των Le Corbusier, Joan Miró, Wassily Kandinsky, Max Ernst κ.α.

1936
Κυκλοφορεί το διπλό τεύχος των Cahiers d’art με τον τίτλο «L’objet» ξεχωρίζει για το εξώφυλλο σε σχήμα καρδιάς, κολάζ του Marcel Duchamp με τίτλο Coeurs Volants- και σηματοδοτεί μια κίνηση προσέγγισης με τις αισθητικές διερευνήσεις των σουρεαλιστικών κύκλων. Την ίδια περίοδο, το ζεύγος Zervos συντάσσεται με τους δημοκρατικούς Ισπανούς και ταξιδεύει στην Καταλονία συγκεντρώνοντας υλικό για το βιβλίο Art de la Catalogne (1937) και υποστηρίζει τον Picasso στον αγώνα του ενάντια στη δικτατορία του Φράνκο.

1937
Ο Picasso ξεκινά να δουλεύει τα προσχέδια της Γκουέρνικα την 1η Μαΐου. Ο Zervos έχοντας συνείδηση της σημασίας του έργου, αναθέτει στη φωτογράφο Dora Maar την καταγραφή της διαδικασίας δημιουργίας του μνημειακού πίνακα και του αφιερώνει το τεύχος 4-5 εκείνης της χρονιάς.

1938
Το ζεύγος Zervos ταξιδεύει στη Μαδρίτη μεσούντος του εμφυλίου πολέμου και ο Christian είναι παρών κατά τη διαδικασία συσκευασίας και απομάκρυνσης των έργων από το Μουσείο του Prado για λόγους προστασίας από τους κινδύνους του πολέμου. Παράλληλα επιδίδεται σε εκτενή έρευνα για την έκδοση που σχεδιάζει να αφιερώσει στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο.

1939
O Zervos συνεργάζεται με τον διευθυντή του MoMA (Νέα Υόρκη) Alfred Barr για την έκθεση «Forty years of his Art

1942
Έκδοση του δεύτερου τόμου του καταλόγου του Pablo Picasso με έργα από το 1906 έως το 1912.

1943
Το ζεύγος Zervos αναπτύσσει αντιστασιακή δράση από το Βεζελέ.

1945
Στις 23 Απριλίου επανεμφανίζονται τα Cahiers d’ art με ογκώδες τεύχος που καλύπτει την περίοδο 1940-1944. Έκτοτε, η κυκλοφορία του περιοδικού περιορίζεται σε ένα ή δύο τεύχη ετησίως μέχρι το

1960.

Ο Zervos αποσύρεται από το προσκήνιο της παρισινής πρωτοπορίας και θέτει ως προτεραιότητα τα αρχαιολογικά του λευκώματα. Σχεδιάζει να επιστρέψει στην Ελλάδα, Κυκλάδες και Κρήτη για να συλλέξει υλικό για τις αρχαιολογικές εκδόσεις.

1947
Το καλοκαίρι το ζεύγος Zervos διοργανώνει τη λεγόμενη «Εβδομάδα Τέχνης» στην Αβινιόν, με έκθεση σύγχρονης ζωγραφικής και γλυπτικής. Η πρωτοβουλία αυτή θα εξελιχθεί στο μετέπειτα δημοφιλές Φεστιβάλ της Αβινιόν.

1953
Το καλοκαίρι επισκέπτεται την Ελλάδα με συνεργείο τεχνικών, για να φωτογραφίσει αρχαιότητες στην Κρήτη, στις Κυκλάδες και τις Μυκήνες και συναντιέται συχνά με τον Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα.

1954
Ταξιδεύει στην Κρήτη, όπου φωτογραφίζει αρχαιότητες επισκέπτεται μουσεία, συνομιλεί με αρχαιολόγους και συλλέγει υλικό για μελλοντικές εκδόσεις αφιερωμένες στους πολιτισμούς της Μεσογείου.
Συνεργάζεται με το διευθυντή του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου Νικόλαο Πλάτωνα, καθώς και με τον Έφορο Αρχαιοτήτων Στυλιανό Αλεξίου, οι οποίοι τον συνδράμουν στο έργο του.

1955
Συνεργάζεται στενά με το φωτογράφο Νικόλαο Τομπάζη, ο οποίος είχε ήδη φωτογραφίσει πλήθος αρχαιολογικών μνημείων και ανασκαφών στην Ελλάδα. Παράλληλα, επιδιώκει να έρθει σε επαφή με κύκλους Ελλήνων αρχαιολόγων της εποχής όπως ο Ιωάννης Παπαδημητρίου, ο Ιωάννης Μηλιάδης, κ.ά.

1956
Εκδίδεται το λεύκωμα για την προϊστορική τέχνη της Κρήτης με τίτλο “L’ art de la Crète néolithique et minoenne. Το καλοκαίρι ο Zervos φιλοξενείται στο σπίτι του καλλιτέχνη Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα στην Ύδρα. Η διεύθυνση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου δεν επιτρέπει στον Zervos να φωτογραφίσει μεγάλο αριθμό εκθεμάτων για το επόμενο βιβλίο του με θέμα την προϊστορική Ελλάδα, προκαλώντας διαμάχη του Zervos και του διευθυντή του Μουσείου Χρήστου Καρούζου, που θα διαρκέσει αρκετά χρόνια.

1957
Κυκλοφορεί ο τόμος για τον αιγαιακό πολιτισμό με τίτλο “L’ art des Cyclades du début à la fin de l’ âge du bronze, 2500-1100 avant notre ère, η υποδοχή του οποίου είναι εξαιρετικά θετική τόσο από το γαλλικό όσο και από τον ελληνικό τύπο.

1959
Τον Ιούνιο παρουσιάζεται στο Παρίσι, στη γκαλερί Creuze, έκθεση ελληνικής τέχνης με επιμέλεια του τεχνοκριτικού Άγγελου Προκοπίου και συμμετοχή πρωτοποριακών καλλιτεχνών, όπως ο Βλάσης Κανιάρης, ο Αλέκος Κοντόπουλος, ο Νίκος Κεσσανλής, ο Γιάνης Σπυρόπουλος κ.α. O Zervos παρίσταται, όπως και ο Τériade, στα εγκαίνια με εξέχουσες προσωπικότητες του πολιτικού και καλλιτεχνικού χώρου και αναφέρεται από τον ελληνικό τύπο ως παράγοντας της έκθεσης.

1960
Τον Ιούνιο εκδίδεται το τελευταίο τεύχος των Cahiers d’art, ωστόσο η λειτουργία της γκαλερί και του εκδοτικού οίκου συνεχίζονται. Το καλοκαίρι ο Zervos είναι και πάλι στην Ελλάδα, όπου παρευρίσκεται σε έκθεση της γκαλερί Νέες Μορφές.

1963
Εκδίδεται σε δύο τόμους το μεγαλεπήβολο έργο του για την προϊστορική τέχνη στην Ελλάδα με τον τίτλο “Naissance de la civillisation en Grèce. Αλληλογραφεί με το Γιώργο Σεφέρη, με αφορμή τη βράβευση του ποιητή με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

1967
Προλογίζει τη γαλλική έκδοση του βιβλίου της Δώρας Στράτου για τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς με τον τίτλο «Les danses grecques, lien vivent avec la Grèce de l’ antiquité. Πρόκειται για μια έκδοση σε πλήρη σύμπνοια με τις πεποιθήσεις του Zervos, αφού από τον τίτλο είναι εμφανές το εγχείρημα σύνδεσης των τοπικών χορών με την αρχαιότητα, η οποία αποσκοπεί στην προβολή της αδιατάρακτης συνέχειας του ελληνικού πολιτισμού.

1970
Το ζεύγος Zervos διοργανώνει μεγάλη έκθεση του Pablo Picasso στο Παλάτι των Παπών στην Αβινιόν, η οποία εγκαινιάζεται την 1η Μαΐου. Η σύζυγος του Yvonne δεν θα προλάβει να δει την πραγμάτωσή της, αφού πεθαίνει στις 20 Ιανουαρίου. Συντετριμμένος, ο Christian της αφιερώνει την έκθεση, ενώ φεύγει από τη ζωή λίγους μήνες αργότερα, στις 12 Σεπτεμβρίου. Η εξοχική κατοικία τους και η συλλογή του Zervos κληροδοτούνται στην πόλη του Βεζελέ.

Το Δεκέμβριο οργανώνεται τιμητική έκθεση στο Grand Palais στο Παρίσι για την προσφορά του ζεύγους Zervos στον πολιτισμό.

1979
Ο εκδοτικός οίκος-γκαλερί Cahiers d’ Art αγοράζεται από τον Yves de Fontbrune, γιο του εμπορικού διευθυντή του Zervos, Marc de Fontbrune. Τα αρχεία των εκδόσεων Cahiers d’ Art συγκεντρώνονται από τον Yves de Fontbrune και παραχωρούνται σταδιακά στη Bibliothèque Kandinsky του Centre Pompidou, όπου ευρετηριάζονται, ταξινομούνται, συμπληρώνονται και καταγράφονται από τον Christian Derouet, ο οποίος τα δημοσιεύει το 2010.

1986
Αποφασίζεται η δημιουργία του Musée Zervos, στο σπίτι του συγγραφέα Romain Rollland, στο Βεζελέ. Το Μουσείο ανοίγει τις πύλες του το 2006.

Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook καθώς και στο Twitter και LinkedIn για να μαθαίνετε πρώτοι όλα τα νέα της επικαιρότητας και να μάς δώσετε κουράγιο να συνεχίζουμε… Αν σας αρέσει η προσπάθειά μας προτείνετε το newslink.gr και στους φίλους σας. 

Tags:

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

Πρώτη έκθεση γλυπτών του Καρλ Λάγκερφελντ

Ο θρύλος της μόδας Κάρλ Λάγκερφελντ παρουσιάζει την πρώτη έκθεση γλυπτών του στην γκαλερί ...

Πέθανε η σκιτσογράφος Κλερ Μπρετεσέ

H Μπρετεσέ γεννημένη στη Νάντ το 1940, έκανε μεγάλη καριέρα τη δεκαετία του 1970 ...

«Αθήνα Ενδοχώρα» Ζωγραφικό αφήγημα 37 Ελλήνων δημιουργών

Eπ’ ευκαιρίας της έκθεσης «Αθήνα Ενδοχώρα», ένα ζωγραφικό αφήγημα, που συμμετέχουν 37 Έλληνες δημιουργοί ...

′′Εγκώμιον Κεραμικής′′

H Αίθουσα Τέχνης S.G. Art Gallery και η AliceMod-Prosopo παρουσιάζουν την ομαδική έκθεση κεραμικής ...

«Η σύγχρονη πόλη: Ελλάδα, Κύπρος»

Μία ημερίδα για την καταγραφή, ανάλυση και συγκριτική θεώρηση των αστικών φαινομένων σε Ελλάδα ...