Η Κατερίνα Μαραγκουδάκη στο Newslink.gr: «βίος χωρίς τέχνη είναι ου βιωτός»

Η Κατερίνα Μαραγκουδάκη είναι διευθύντρια φωτογραφίας, κινηματογράφου και υπεύθυνη για τον σχεδιασμό φωτισμού θεάτρου μιλά στο Newslink.gr για την ζωή της, τις σπουδές της και πως βλέπει "τα πράγματα" μέσα απ' τα δικά της μάτια.

Η Κατερίνα Μαραγκουδάκη γεννήθηκε στα Xανιά της Kρήτης. «Αυτός ο τόπος με το μοναδικό φώς του ειμαι βέβαιη πια οτι με επηρέασε καθοριστικά στην μετέπειτα ενασχόληση μου ΜΕ ΤΟΝ ΦΩΤΙΣΜΟ
στην τέχνη του θεάτρου και του κινηματογράφου», ανέφερε ο κ. Μαραγκουδάκη. 
Εδώ και περίπου τριάντα χρόνια ασχολείται με την διεύθυνση φωτογραφίας στον κινηματογράφο και με τον σχεδιασμό Φωτισμών σε παραστάσεις στο θέατρο.

Έχετε σπουδάσει από οτι ξέρουμε και έχετε κάνει μεταπτυχιακά στην Αυστραλία
στην Ιταλία, την Κύπρο. Πως ήταν τα πανεπιστήμια του εξωτερικού συγκριτικά με αυτά
που ακούτε εδώ πέρα στην Ελλάδα;

«Τελειώνοντας την Σχολή Σταυράκου προκηρύχτηκε ενας διαγωνισμός της KODAK κόσμου. Η
KODAK λοιπόν επέλεξε 5 απο τους καλύτερους διευθυντές φωτογραφίας με διεθνή
καριέρα, οι οποίοι με την σειρά τους έπρεπε να επιλέξουν 10 νέους διευθυντές
φωτογραφίας από όλο τον κόσμο βάσει των ταινιών μικρού μήκους που είχαν κάνει.
Ετσι βρέθηκα μέσα στους 10, και είχα την μεγάλη τύχη να γνωρίσω απο κοντά και να
διδαχθώ στα πλατό του FILM SCHOOL OF SIDNEY,AUSTRALIA.
Στην Ιταλία παρακολούθησα σεμινάρια στην τηλεόραση στην RAI του Μιλάνου και του
Τορίνου.
Οταν φώτιζα το DOGVILLE στο Eθνικό θέατρο, είδα μια υπέροχη κατασκευή ενός
φωτιστικού σώματος, το Svoboda. Όταν ρώτησα ένα ηλεκτρολόγο γιατί ονομάζεται έτσι δεν
ήξερε να μου απαντήσει. Έτσι άρχισα να αναζητώ και να μελετάω για το θέατρο επι της
ουσίας , το οποίο με οδήγησε έως και να φτάσω μέχρι ενα μεταπτυχιακό θεατρολογίας
στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Χάρη στον μεγάλο Svoboda ,σκηνογράφο και
σχεδιαστή φωτισμού, του οποίου το όνομα είχε δωθεί στο φωτιστικό σώμα που είχε την
έμπνευση να φτιάξει.
Αν συγκρίνουμε τις σχολές κινηματογράφου της Ελλάδας με αυτές του εξωτερικού ,
θεωρώ οτι είναι ισάξιες. Στήν Ελλάδα οι σχολές διεξάγουν ένα έργο εκπαίδευσης σε
πολύ καλό επίπεδο και γίνονται τεράστιοι αγώνες από τούς Έλληνες κινηματογραφιστές γι
αυτό, μη έχοντας πολλές φορές τα μέσα που απαιτείται να υπάρχουν .
Γίνεται επίσης μια καλή προσπάθεια στο θεατρικό εργαστήρι ΚΑΤΑΠΑΚΤΗ , εξιδίκευσης
σπουδής θεατρικού φωτισμού και αυτό ειναι που χρειάζεται να γίνει στην Ελλάδα και
γίνεται, με στόχο να ΜΠΟΡΟΥΝ οι σπουδαστές να είναι σε θέση να ανεβάσουν μόνοι τους
μια ολοκληρωμένη παράσταση .»

Τι ήταν αυτό που σας παρότρυνε να ασχοληθείτε με αυτό το επάγγελμα; το
αγαπούσατε από μικρή; Είχατε κάποιον στην οικογένεια ή κάποιον φίλο ο όποίος
ασχολούταν με την φωτογραφία;

«Θα σας μιλήσω για τα παιδικά μου χρόνια …οπως σας προείπα, το φώς του δειλινού και
της χαραυγής στην Κρήτη ήταν αυτό που με καθόρισε .Στην συνέχεια ολος τυχαίως ή και
όχι, ενα απο τα δώρα του πατέρα μου ήταν να μου φέρνει slides με ιστορίες, σε ρολό
35mm, παραμυθάκια δηλαδή .
Οι μνήμες μου απο την εφηβεία ,το δικό μου “Cinema Paradiso” , είναι η κινηματογραφική
λέσχη ΧΑΝΙΩΝ στον Δημοτικό Κήπο. Πηγαίναμε με την παρέα μου και βλέπαμε
«ΡΟΥΜΠΛΙΟΦ» του ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ και ΜΠΕΡΚΜΑΝ. Με συγκινούσε χωρίς να ξέρω γιατί και
χωρίς να έχω ιδέα από σινεμά.
Επίσης διαβάζαμε με τους φίλους μου Λειβαδίτη ,Σεφέρη τότε, και ετσι γνώρισα
σημαντικούς Έλληνες ποιητές. Κατόπιν τα πράγματα άλλαξαν . Έφυγα για σπουδές ,τις
οποιες ολοκλήρωσα στην Διοίκηση Επιχειρήσεων και ενώ ο δρόμος έδειχνε να είναι άλλος,
τελικά με κέρδισε το φώς.
Ολα ανασύρθηκαν όταν έπιασα για πρώτη φορά μια καλή φωτογραφική μηχανή και
άρχισα να τραβάω φωτογραφίες .
Θυμάμαι ακόμα την στιγμή που ανακάλυψα μόνη μου την σχέση διαφράγματος και χρόνου
έκθεσης.Αποκαλύφτηκε μπροστά μου ένας κόσμος που δεν γνώριζα.
Αρχικά λοιπόν με την στατική φωτογραφία, εμφανίσεις και εκτυπώσεις ασπρόμαυρου
φίλμ.
Και στο τέλος ενός καλοκαιριού το ένστικτο μου με οδήγησε στην σχολή κινηματογράφου
,χωρίς καν να το σκεφτώ, πήγα προς στην κινούμενη φωτογραφία . Θυμάμαι τους
δασκάλους μου. Τον Σκαλενάκη, τον Καβάγια, την Σώτη Τριανταφύλλου που με μύησαν
στην μεθοδολογία μελέτης του κινηματογράφου και τον πρώτο που μου μίλησε για τον
Caravaccio, τον Κουκουλομάτη, που μου δίδασκε ιστορία τέχνης και αισθητική . Ανοίχτηκε

μπροστά μου ένας άλλος κόσμος γεμάτος χρώματα όγκους και γραμμές…τα οποία στην
συνέχεια προσπάθησα να αναπαράγω με τις δυνατότητες του φωτός.»

Έχετε μία πολύ δημιουργική καριέρα! Έχετε ασχοληθεί με το φωτισμό
παραστάσεων θεατρικών ,χορευτικών ,μουσικών στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό.
Μπορείτε να μας πείτε κάποιες διαφορές και κάποιες ομοιότητες που μπορεί να υπήρχαν
στην Ελλάδα και στο εξωτερικό οτιδήποτε είτε σε εξοπλισμό είτε στους ανθρώπους, που
συνεργαστήκατε;

«Αρχικά τα κοστολόγια είναι εντελώς διαφορετικά από οτι στην Ελλάδα. Ένας διευθυντής φωτογραφίας μπορεί να έχει οτι χρειαστεί σε υλικοτεχνικές παροχές αλλά και με την φυσική παρουσία τεχνικών ,για να φέρει το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Στην Ελλάδα δεν έχουμε αυτην την δυνατότητα πάντα ,με αποτέλεσμα η δουλειά μας που είναι και καλλιτεχνική αλλά και τεχνική να απαιτεί περισσότερη εφευρετικότητα και κόπο. Ελπίζω και εύχομαι τα δεδομένα να αλλάξουν προς το καλύτερο.»

Όταν αναλάβατε τον Σχεδιασμό φωτισμου της τελετής λήξης της ενόργανης
γυμναστικής τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004,πως σας φάνηκε, πως
νιώσατε;
«Ήταν τιμητική η πρόταση τότε. Ηταν το τρίτο σε σπουδαιότητα event των Ολυμπιακών
αγώνων. Είναι μεγάλη ευθύνη να « βγαίνεις ζωντανά» σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μου δόθηκε η δυνατότητα να συνεργαστώ παράλληλα και με ξένους και με Έλληνες
.Φανταστείτε μόνο αυτό, οτι είχα υπογράψει συμβόλαιο ,που έπρεπε να έχω σε 50 κάμερες
Κινέζων που κάλυπταν το γεγονός, το ίδιο διάφραγμα φωτιστικά και την ίδια χρωματική
ισορροπία της κλίμακας KELVIN, από όλες τις γωνίες λήψεως του σταδίου. Στο τέλος
δέχτηκα τα συγχαρητήρια του Αυστραλού σκηνοθέτη του EVENT. Αυτό μου αρκει!
Κατά τα άλλα προτιμώ μικρότερου βεληνεκούς θεάματα!»

Γνωρίζουμε ότι από το 2005 διδάσκεται στον New York College της Αθήνας και
κάνετε κάποιες διαλέξεις και σεμινάρια σε πανεπιστημιακές και θεατρικες σχολές. Καθώς
γνωρίζετε αρκετά καλά αυτό το επάγγελμα τι πιστεύετε ότι πρέπει να έχει ή πρέπει να
αγαπά να το πω, ένας άνθρωπος που θέλει να ακολουθεί με αυτή την ειδικότητα;

«Η εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του και η θέληση του ειναι αρκετά για όποιον ενδιαφέρεται
να μάθει για τον φωτισμό στο κινηματογράφο και το θέατρο. Τα υπόλοιπα όπως η
πειθαρχεία και ο αυτό έλεγχος, η γρήγορη αντίληψη και η διαπραγματευτική ικανότητα,
αναπτύσσονται από την ίδια την διαδικασία στην εκπαίδευση και στην διάρκεια της
εργασίας. Κανείς θα πρέπει επίσης να είναι έτοιμος για μια συνεχόμενη τεχνολογική
εξέλιξη ανά τον κόσμο.
Σε αυτές τις μορφές τέχνης ,πάντοτε μαθητεύουμε όλοι μας. Η μετάδοση των γνώσεων
απο καθηγητή σε σπουδαστή είναι μια πολύ σοβαρη υπόθεση και θα πρέπει να δώσουμε
βαρύτητα και σημασία ,γιατί πρωτίστως η εμπειρία δεν μεταδίδεται ακριβώς… αλλά απο
αυτό εξαρτάται αν θα δούμε μελλοντικά νέους και άξιους καλλιτέχνες. Είναι όλα θέμα
παιδείας και καλλιέργειας.
Αυτό έχω κατανοήσει μετά από 15 χρόνια που διδάσκω στο NEW YORK COLLEGE , στα
σεμινάρια και στο εργαστήριο θεατρικών σπουδών ΚΑΤΑΠΑΚΤΗ

Πείτε μας κάποιες πολύ σημαντικές συνεργασίες σας!

«Απο που να αρχίσω και που να τελειώσω! Κάθε φορά για να ξεκινήσω μια συνεργασία
ένοιωθα οτι ήταν μια πρόκληση για μένα. Πρόκληση σε σχέση με το συγγραφέα ,το
κείμενο, τον σκηνοθέτη ,είτε σε σχέση με τους ηθοποιούς και τον σκηνογράφο.
Οι συνεργασίες που αγάπησα περισσότερο, ήταν εκείνες στις οποίες η πρόκληση
προερχόταν από την καλή σύνθεση όλων όσων προανέφερα.
Όλες οι συνεργασίες μου μέχρι τώρα ήταν αξιόλογες, αν σταθώ να σας απαντήσω σε αυτό
που με ρωτάτε θα πρέπει να αναφερθώ σε πάνω από τριακόσιες παραστάσεις σκηνοθετών
με τους οποίους είχα άρτια συνεργασία.»

Αυτή η ερώτηση που θα κάνω είναι λίγο κλισέ , γενικά για κάποιους το
επάγγελμα σας και γενικά αυτοί που δεν φαίνονται μέσα σε μία ταινία, θεατρική
παράσταση κ.τ.λ είναι αδιάφορο αλλά είναι και κάποιοι άλλοι οι οποίοι λένε, ότι αν δεν
έχει καλό φωτισμό «δεν βλέπεται» μια ταινία ή παραςταση. Τι έχετε να πείτε για αυτούς
οι οποίοι το θεωρούν αόρατο να το πω το επάγγελμα σας;

«Το Φώς φαίνεται και το σκοτάδι φαίνεται όταν φωτιστεί. Για όσους μπορούν να το δούν.
Ας υπάρχουν όλοι και αυτοί που θεωρούν αυτό και αυτοί που θεωρούν το άλλο που λέτε.»

 

Ποια είναι η αγαπημένη σας δουλειά και ποια δουλειά συναδέλφους σας έχετε
θαυμάσει ;

«Έχω θαυμάσει πάρα πολλές δουλειές, νεώτερων απο εμένα ανθρώπων , από πιο
έμπειρους από εμένα, αλλά και ανθρώπων που δεν είναι πια κοντά μας αλλά που
βρίσκονται συνεχώς δίπλα μας με το έργο τους και τους ευγνωμονώ όλους. Δεν ξέρω
ποιούς να σας πρωτοπώ ,άλλωστε τους γνωρίζεται, το καλό έργο πάντα διακρίνεται . Δεν θα
σας κρύψω όμως μια αδυναμία που έχω στους ζωγράφους. Εμπνέομαι ιδιαιτέρως από
αυτήν την τέχνη που μας έχει διδάξει πως η σύλληψη του φωτός και του σκοταδιού στον
κόσμο, μπορεί με μοναδικό τρόπο από τον καθένα να εκφραστεί και αυτό να γίνει τέχνη .»

Εν μέσω πανδημίας όλα λίγο πολύ έχουν «παγώσει»! Στο δικό σας επάγγελμα
είχατε κάποιο πρόβλημα; Σαν ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ επίσης Μέσω τηλεκπαίδευσης σίγουρα ένα
τόσο πρακτικό μάθημα θα είναι δύσκολο για τους μαθητές να μπορέσουν να
κατανοήσουν εύκολα την όλη διαδικασία. Τι μπορείτε να συμβουλέψετε έναν μαθητή ,
που διανύει αυτή την περίοδο και σπουδάζει;

«ΕΝ μέσω πανδημίας επιτρέψτε μου να πώ οτι δεν νιώθω οτι έχουν «παγώσει» ακριβώς,
απλά αλλάζουν όλα. Κι αυτό που έχω να πώ στους μαθητές είναι να μην φοβηθούν την
τηλε-εκπαίδευση και τους τρόπους διδασκαλίας μέσω αυτής. Να συνεχίζουν να
εξελίσσονται σε όλα τα συναφή γνωστικά πεδία. Μας δίνεται μια ευκαιρία τώρα και ως
έτσι να το δούμε και να το αξιοποιήσουμε. Γιατί ούτε το θέατρο ούτε ο κινηματογράφος θα
σταματήσουν να υφίστανται. Υπήρχαν ,υπάρχουν και θα υπάρχουν.Τουλάχιστον ετσι το
βλέπω εγώ.
Γιατί ο «βίος χωρίς τέχνη είναι ου βιωτός».»

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ

Tags:

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

Ανοίγει το Μουσείο Τσόκλη στην Τήνο με την έκθεση «Δέηση»

Στον Κάμπο της Τήνου, το Δημοτικό Ίδρυμα «Μουσείο Κώστα Τσόκλη», ανοίγει από την 1η ...

Θοδωρής Μαυρογιώργης «Τα ηχεία» στο Kremlino Gallery Bar

“Τα Ηχεία” του Θοδωρή Μαυρογιώργη είναι ένα live που προσδοκά και το ακριβώς αντίθετο. ...

Πολύχρωμος τοίχος ελπίδας στα σύνορα Μεξικού – ΗΠΑ

Από την προεκλογική εκστρατεία του για τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2016, ο Ντόναλντ ...