Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: «Οικειότητα: Μια σύγχρονη τυραννία»

Με αφορμή το ξέσπασμα της πανδημίας, το 61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (5-15/11/2020) εμπνέεται από βιβλίο του διάσημου αμερικανού καθηγητή Ρίτσαρντ Σένετ, The fall of public man/ Η τυραννία της οικειότητας, που γράφτηκε το 1977, και διερευνά το χάσμα δημόσιου και ιδιωτικού, που σήμερα αποκτά νέες επίκαιρες διαστάσεις

Με αφορμή το ξέσπασμα της πανδημίας, το 61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (5-15/11/2020) εμπνέεται από βιβλίο του διάσημου αμερικανού καθηγητή Ρίτσαρντ Σένετ, The fall of public man/ Η τυραννία της οικειότητας, που γράφτηκε το 1977, και διερευνά το χάσμα δημόσιου και ιδιωτικού, που σήμερα αποκτά νέες επίκαιρες διαστάσεις

Το θέμα του φετινού Διεθνούς Διαγωνιστικού είναι «Οικειότητα: Μια σύγχρονη τυραννία». Υπό αυτό το πρίσμα παρακολουθούμε 12 ταινίες του Διεθνούς Διαγωνιστικού, που αποτελούν έμπνευση για μια πρωτότυπη έκθεση νέων ελλήνων εικαστικών.

Με την πανδημία, τον αναγκαστικό εγκλεισμό και την υπερβολική χρήση των τεχνολογιών διασύνδεσης, η ανάγκη για αλληλεγγύη, και επιστροφή του ανθρώπου στον δημόσιο χώρο γίνεται όλο και πιο αναγκαία. Απο αυτό προκύπτει και η επιρροή του βιβλίου «Η τυραννία της οικειότητας», στο οποίο ο Σένετ σημειώνει ότι οι άνθρωποι δεν έρχονται αντιμέτωποι με την απομόνωση και την αποξένωση, αλλά βρίσκονται περισσότερο κοντά από ότι επιτρέπεται, γεγονός που εμποδίζει την ουσιαστική κοινωνική επαφή.

Το φαινόμενο αυτό έχει εκτινάχθηκε με την επικράτηση των social media και των τεχνολογιών διασύνδεσης που λειτουργούν επεκτατικά και απομακρύνουν το άτομο από τη δημόσια σφαίρα. Το έργο του Σένετ εκδόθηκε πολύ πριν από την εποχή του διαδικτύου, όμως όλα αυτά που αναφέρει αποκτούν σήμερα ιδιαίτερη βαρύτητα.

Φέτος λοιπόν επιλέγονται 12 ταινίες του Διεθνούς Διαγωνιστικού, που βασίζονται βαθιά στις ιδέες τις οποίες εκφράζει ο Σένετ, μέσα από το βιβλίο του. Οι ταινίες μάς αποκαλύπτονται, πέρα και πάνω από τα προφανή θέματά τους. Δεν έχει σημασία αν εκτυλίσσονται στη Γάζα, την Ιταλία ή τα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό. Η οικειότητα και η αποξένωση δεν έχουν γεωγραφία.

Μερικές απο τις ταινίες του Διεθνούς Διαγωνιστικού, τόσο διαφορετικές, τόσο οικείες, είναι:

-Χαρακτηριστικά γνωρίσματα / Identifying Features της Φερνάντα Βαλάντεζ (Μεξικό)

-Σπείρε τον άνεμο / Sow the Wind του Ντανίλο Καπούτο (Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα)

-Γάζα αγάπη μου / Gaza Mon Amour των Ταρζάν και Αράμπ Νασέρ (Παλαιστίνη, Γαλλία, Γερμανία, Πορτογαλία, Κατάρ)

Παράλληλα με τις 12 ταινίες του Διεθνούς Διαγωνιστικού, 12 νέοι έλληνες εικαστικοί θα δουν ο καθένας από μια ταινία του Διαγωνιστικού και θα φιλοτεχνήσουν ένα έργο εμπνευσμένο από αυτήν. Η έκθεση, η οποία πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Μητροπολιτικό Οργανισμό Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης (ΜΟΜus), θα παρουσιαστεί όπως κάθε χρόνο στο MOMus – Πειραματικό Κέντρο Τεχνών (Αποθήκη Β1, Λιμάνι Θεσσαλονίκης), με την υποστήριξη του Outset Contemporary Art Fund Greece.

Tags:

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

Mπάμπης Στεφανίδης: «Τα παιδιά και τα σκυλιά είναι οι απόλυτοι εκφραστές της έννοιας της αγάπης»

Ro(o)ckies O τραγουδοποιός-μουσικός Μπάμπης Στεφανίδης -από τη γενέτειρά του, Καστοριά, μέσω… Κέρκυρας-, «εγκαινιάζει» τη ...

Ο σκηνοθέτης Τζον Κάρπεντερ μίλησε για τις θεωρίες συνωμοσίας

Ο διάσημος σκηνοθέτης Τζον Κάρπεντερ παραδέχτηκε σε συνέντευξή του ότι δεν βλέπει τις παλιές ...

Κριτική της παράστασης «Ποπολάρος» του Γρηγορίου Ξενόπουλου, σε παραγωγή του θεάτρου Θυμέλη [pick’s]

Πήγα και είδα την καλοκαιρινή παράγωγη του θεάτρου «ΘΥΜΕΛΗ» σε σκηνοθεσία της Έλλης Βοζικίδου ...