Ελένη Δήμου: «Ο καθένας γράφει τη δική του ιστορία μικρή ή μεγάλη»

Υπάρχουν όνειρα που δεν έχουν πραγματοποιηθεί.

Η Ελένη Δήμου έρχεται με «Τραγούδια στο φως» την Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2018 στο Half Note.
Αγαπημένη ερμηνεύτρια η Ελένη Δήμου πολλών γενιών, δεν έχει πάψει να εντυπωσιάζει, από το φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης του 1980 μέχρι και σήμερα. Η μοναδικότητα της φωνής και η ικανότητα της να αποτυπώνει με ακρίβεια, όσα αποπνέουν οι στίχοι των τραγουδιών της, ενώνει το κοινό διαφορετικών ηλικιών.

Ας την απολαύσουμε, λοιπόν και ας αφήσουμε να μας ταξιδέψει με την υπέροχη φωνή της, σε μια διαδρομή αγαπημένων τραγουδιών, δικών της και όχι μόνο.
Μεγάλες επιτυχίες, αλλά και τραγούδια που τα ξέρουμε λιγότερο, η Ελένη Δήμου έρχεται σαν αγκαλιά να μας τα θυμίσει και να μας τα αποκαλύψει, στο αγαπημένο Half Note.

Από το Φεστιβάλ της Θεσαλονίκης το 1980 έχουν περάσει πολλά χρόνια. Τί έχει μεσολαβήσει σε προσωπικό και καλλιτεχνικό επίπεδο, μέχρι σήμερα, που σας έχει στιγματίσει; Υπάρχουν όνειρά σας που δεν έχουν πραγματοποιηθεί; Έχετε βρει «το δικό σας τέρμα»;

Έχει μεσολαβήσει μια εντελώς συναισθηματική σχέση με το κοινό μου. Από τότε μέχρι και σήμερα έχει μεσολαβήσει επίσης μια αρκετά μεγάλη και καλή δισκογραφία, θα έλεγα. Σε προσωπικό επίπεδο έγινα μητέρα κι έχω έναν εξαιρετικό σύζυγο. Καλλιτεχνικά κάνω πολλά πράγματα της αρεσκείας μου, κάνω πράγματα που επιλέγω συνειδητά. Επιλέγω πλέον και πιο μικρούς χώρους να παίζω. Όχι με τάσεις εγωισμού, για να φανώ ότι παίζω μόνη μου. Απλά προκύπτει και εγώ υπακούω.

Υπάρχουν όνειρα που δεν έχουν πραγματοποιηθεί. Δεν είναι κάτι με το οποίο ζω και αναπνέω βέβαια περιμένοντας να πραγματοποιηθούν. Αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερή γιατί πραγματικά μέσα από την τέχνη της δουλειάς μου, μου δόθηκε η ευκαιρία να επικοινωνώ, να πω πράγματα που με εκφράζουν. Νιώθω τυχερή που μου εμπιστεύθηκαν όμορφα τραγούδια, που με πίστεψαν οι δημιουργοί. Από την άλλη δεν έχω απωθημένα για να πω ότι με στενοχωρεί κάτι που δεν έχει γίνει. Μπορεί να ονειρεύομαι πράγματα που να είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν. Δεν παύω όμως ποτέ να ονειρεύομαι. Ναι νομίζω έχω βρει το δικό μου τέρμα.

Αν μπορούσατε, μ΄ένα μαγικό ραβδάκι, να «κληροδοτήσετε» την αισθαντικότητα και το χρώμα της φωνής σας -στοιχεία που την καθιστούν μοναδικά αναγνωρίσιμη-, σε ποιον/ποια θα τη χαρίζατε και για ποιο λόγο;

Πραγματικά δεν ξέρω. Με τιμά και με κολακεύει η ερώτηση αλλά από την άλλη νομίζω ότι ο καθένας γράφει μέσα από το ηχόχρωμά του, τον τρόπο ζωής του, τις επιλογές του, από αυτά που καταθέτει για αυτούς που ήδη ξέρουμε. Οπότε πιθανότατα να τα έδινα σ’ ένα παιδί που δεν το ξέρω ούτε εγώ ακόμη, σε ένα καινούργιο παιδί. Και θα μου άρεσε κιόλας. Γιατί έχει σχέση με αυτό που είπα. Ο καθένας γράφει τη δική του ιστορία μικρή ‘ή μεγάλη. Στους γνωστούς δε θα χρειαζόταν κάτι από μένα. Ο καθένας έχει την πορεία του.

Μπήκατε ποτέ στον ανταγωνισμό των καλλιτεχνών της γενιάς σας για τους χρυσούς και τους πλατινένιους δίσκους; Ήταν αληθινό όλο αυτό που γινόταν με τους αριθμούς και τις πωλήσεις ή κατασκεύασμα των δισκογραφικών εταιρειών;

Δεν το έκανα ποτέ. Οι εταιρείες μπορεί να το είχαν στόχο. Δεν μπήκα στον χώρο για τα χρήματα ούτε για τους χρυσούς και τους πλατινένιους δίσκους. Το τραγούδι το έμαθα από την κοιλιά της μάνας μου, μου άρεσε πολύ να τραγουδάω. Ονειρευόμουν εμένα να τραγουδάω, δεν ονειρευόμουν πλατινένιους. Ήθελα τη δόξα και ήθελα και την αποδοχή του κόσμου. Είναι πολύ ωραίο να κάνεις τραγούδια. Κάνουμε τραγούδια όχι μόνο για εμάς αλλά για το κοινό. Για να μπορέσει να ταυτιστεί μαζί μας, να τα αγαπήσει και να έχουν και αναγνωρισιμότητα. Αλλά αυτό δε φτάνει. Οι εταιρείες τότε τουλάχιστον -που υπήρχαν εταιρείες- είχαν  στόχο τους τις πωλήσεις.

Αυτό δεν μπορώ να σας πω με βεβαιότητα. Ακούγονταν διάφορα. Στη δική μου περίπτωση ήταν τόσο αληθινά που στο διπλό άλμπουμ των «Αντιθέσεων»έλειπαν 700 δίσκοι και περιμέναμε πότε θα ολοκληρωθούν οι 60.000 για να πάρω τον χρυσό.

Στη μουσική φετινή παράσταση στο HalfNote συστήνεστε, εκ νέου, στο κοινό, μεταξύ άλλων και τραγούδια λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό. Ένα τραγούδι που δεν έγινε επιτυχία στην εποχή του, αξίζει πάντα μια δεύτερη ευκαιρία ή το κοινό έχει αλάνθαστο κριτήριο;

Όχι, το κοινό αγαπάει πολλές φορές και πράγματα που προωθούνται περισσότερο. Το κοινό που με ακολουθεί για χρόνια τα ξέρει αυτά τα τραγούδια που θα πω. Θέλω να τα συστήσω και στα νεότερα παιδιά που με ακολουθούν στα live. Είναι από συμμετοχές μου, από προσωπικούς δίσκους και είναι πολύ αξιόλογα. Και μου αρέσει πολύ. Και για μένα είναι κάτι πολύ καινούργιο. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον, νομίζω θα αρέσει και στο κοινό. Είναι πολύ όμορφα τραγούδια. Κάποια μάλιστα τα έχω κάνει πολύ πρόσφατα.

Μέρος του προγράμματος σας αποτελούν και αγαπημένες διασκευές τραγουδιών άλλων καλλιτεχνών και συνθετών, που δε γράφτηκαν για τη δική σας φωνή. Ποιο τραγούδι σας έχουν πει ότι θα ταίριαζε περισσότερο στη δική σας φωνή και θα γινόταν μεγαλύτερη επιτυχία, αν το πρωτοερμηνεύατε εσείς;

Δεν έχω μπει σε αυτή την διαδικασία. Εγώ τραγουδάω τραγούδια που μου αρέσουν πολύ. Κάποια από αυτά  έχουν κάνει πολλά χιλιόμετρα επιτυχίας.Εμένα απλά μου αρέσει να τα λέω, όχι ότι θα είναι καλύτερα με τη δική μου φωνή. Ταυτίζεται και το κοινό. Δεν θα έκαναν μεγαλύτερη επιτυχία με εμένα. Έχω κάνει έναν δίσκο «Ο έρωτας στις αργές στροφές» με τέτοια τραγούδια. Το έκανα γιατί τα αγαπώ, τα λέω ζωντανά, μου αρέσουν πολύ.

«Τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια ό,τι ψέμα στη ζωή μου και να πω»…  Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τους στίχους της Μαριανίνας Κριεζή, από την πρόσφατη συνεργασία σας με τους Locomondo, στο «τραγούδι γενεθλίων»; Έχετε πει ψέματα στη ζωή σας που έχετε μετανιώσει;

Συμφωνώ σαφέστατα ότι τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια. Και ειδικά στη δική μου περίπτωση αν θέλει κάποιος να σκιαγραφήσει τον χαρακτήρα μου μπορεί να το κάνει ακούγοντας τα τραγούδια μου. Είναι το μότο μου. Οπότε τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια. Και γενικά ήμουν πολύ τυχερή γιατί πολύ σημαντικές γυναίκες στιχουργοί με επέλεξαν γράφοντας για μένα τραγούδια που λένε πάντα την αλήθεια. Έχω πει ψέματα και είμαι πολύ μετανιωμένη.

Πριν τους Locomondo, είχατε συνεργαστεί, πριν μερικά χρόνια, μ’ ένα ακόμη εξαιρετικό ροκ συγκρότημα, τους Μειδίαμα, από την Καστοριά, σε μία τρυφερή κιθαριστική μπαλάντα, που συνιστά -αν μας επιτρέπετε- το ομορφότερο σύγχρονο ντουέτο σας, με τίτλο: «Κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη» (σε στίχους του τραγουδοποιού Μπάμπη Στεφανίδη). Πώς προέκυψε η συνεργασία και πόσο εφικτό και επιθυμητό ταυτόχρονα είναι να συνεργάζεστε με νέους ταλαντούχους ανθρώπους, διαφορετικών μουσικών κατευθύνσεων;

Εγώ το κάνω χρόνια αυτό. Αν κανείς παρακολουθήσει την πορεία μου θα το δει. Στην συγκεκριμένη περίπτωση των Μειδίαμα . επικοινωνούσαμε στο fb και κάποια στιγμή μου έστειλαν το τραγούδι, μου άρεσε και το είπαμε παρέα. Για μένα τα τραγούδια παίζουν τον σημαντικό ρόλο για να κάνω ένα ντουέτο. Όπως και τώρα που συμμετέχω σε έναν δίσκο και τραγουδάω το «Κόκκινο κρασί». Όπως και με το «Jazzcafe».  Ένα νεαρό παιδί που σπουδάζει νομική μου είπε ότι ήθελε να γράψει κάτι για μένα. Είχα ένα απωθημένο με τον Κρις Ρία. Το έκανε στα ελληνικά,μου έστειλε τον στίχο και το είπα. Από τη  μια έχουμε τους επώνυμους και από την άλλη τα νέα παιδιά που αξίζουν να έχουν δημιουργήσει με την Ελένη Δήμου.

Γιατί οι νέοι καλλιτέχνες δεν επιλέγουν τη σεμνότητα και τη διακριτικότητα στην παρουσία τους, στη σκηνή αλλά και εκτός; Ποια είναι η ευθύνη του κοινού σε αυτό;

Ρωτάτε έναν άνθρωπο που μιλούσε για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο. Έλεγα: Αυτό θα της πηγαίνει στη δουλειά. Στην καθημερινότητά μου είμαι ένας πολύ απλός άνθρωπος. Τώρα τα νέα κορίτσια νομίζω ότι έχουν πέσει δυστυχώς σε αυτό που λέγεται μιμιτισμός. Έχουν πέσει σε αυτή την παγίδα. Έχουμε και κάποιους επιχειρηματίες που ζητάνε από τα νέα κορίτσια να είναι πιο φανταχτερά, πιο αποκαλυπτικά αλλά θεωρώ ότι ένας καλός τραγουδιστής με μια επιμελημένη- ατημέλητη εμφάνιση και μια καλή φωνή είναι ό,τι το καλύτερο. Η σκηνή σίγουρα θέλει να είσαι όμορφα ντυμένος. Κάποτε η Μαρινέλα μου είχε πει:  Μην ντυθείς ποτέ σαν τις γυναίκες που είναι από κάτω και σε ακούνε. Πρέπει να διαφέρεις.Και αυτό έκανα, αλλά όχι με υπερβολές. Είναι διαφορετική η παρουσία σου στη σκηνή από την καθημερινότητά σου. Φταίει και το διαδίκτυο, βλέπουν διάφορα και ταυτίζονται. Το θεωρώ λάθος.

Ποιο είναι το «φίλτρο» νεότητας, με το οποίο καταφέρνετε να ενώνετε ετερόκλητο κοινό, ανδρών και γυναικών, διαφορετικών ηλικιών; Σε ποια κατηγορία τραγουδιού συνολικά εντάσσετε τον εαυτό σας;

Τα τραγούδια που λένε πάντα την αλήθεια. Αυτό και η δική μου αλήθεια. Σημασία έχει να πείσεις όταν λες κάτι. Ότι αυτό που λες συμβαίνει. Ερωτική τραγουδίστρια, αυτό τον τίτλο διεκδικούσα ανέκαθεν.

Εξακολουθεί να υπάρχει στο ελληνικό τραγούδι η διάκριση εμπορικού-ποιοτικού και έντεχνου-λαϊκού; Πώς ορίζετε εσείς την αξία ενός καλλιτέχνη και ενός τραγουδιού και από τι εξαρτάται η επιτυχία του σήμερα;


Δεν ξέρω. Για μένα είναι λάθος όλοι αυτοί οι όροι. Θεωρώ ότι εκείνο που έχει σημασία είναι να είναι πολύ ωραία τα τραγούδια, ωραία η ποίηση, ωραία η ερμηνεία. Υπάρχει το καλό και το κακό τραγούδι, η καλή και η κακή μουσική. Προσπαθώ να μην ακούω κάποια πράγματα που  με εκνευρίζουν. Είναι τόσο επιπόλαια, τόσο επιδερμικά. Ούτε το λαϊκό είναι αυθεντικό, ούτε η ποπ, ούτε η ρέγκε. Γι΄ αυτό και μη σας κάνει εντύπωση όταν το κοινό ακόμη στηρίζει -και καλά κάνει- ανθρώπους που έχουν καταθέσει πράγματα στη ροκ, στη ρέγκε, στην ποπ.Το θέμα είναι η διάρκεια. Αν αντέξει στο χρόνο. Υπάρχει το αυθεντικό, αυτό αναζητάμε. Ζητάμε την αλήθεια τους.

Σήμερα εξαρτάται από τα οικονομικά του κάθε καλλιτέχνη η επιτυχία. Αν μπορεί να το υποστηρίξει ο ίδιος οικονομικά. Αν θα κρατήσει η επιτυχία είναι ένα ερώτημα. Για πόσο θα κρατήσει. Υπάρχει ένα  playlist που παίζονται άνθρωποι που πληρώνουν.

Εγώ ορίζω μέσα από πολλά αυτά που θα δω και θα ακούσω. Με βάση το τρόπο ζωής τους, την συμπεριφορά  τους, τί μου δίνουν, τί παραπάνω θα πάρω, πόσο θα αντέξει αυτό που μου δίνουν. Ακούμε και πράγματα που αρχικά έχουμε ενθουσιασμό αλλά μετά την τρίτη φορά δε μας πάει άλλο. Αυτό κάτι σημαίνει.

Ταυτότητα:

Παναγιώτης Νικολακόπουλος: κιθάρα
Μαρίνα Τσοκάνη: πλήκτρα
Παύλος Λογαράς: τύμπανα
Half Note Jazz Club
Τριβωνιανού 17, Μετς
Ώρα έναρξης: 21:30
Είσοδος: 15€ (μπαρ), 20€ (τραπέζι)
Προπώληση: www.viva.gr
Πληροφορίες – Κρατήσεις: 210 9213310

Νίκος Κολίτσης

Διαβάστε, επίσης:Α. Δαβαράκης:»Δεν πίστευα ποτέ στον ΣΥΡΙΖΑ. Συμπαθούσα και συμπαθώ ακόμα πάρα πολύ τον Τσίπρα»

Tags:

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

«Τρύπιο βαρέλι» παράταση παραστάσεων μέχρι και Πέμπτη 31 Ιανουαρίου

Ένα έργο που αποτυπώνει τον άνθρωπο που βρίσκεται αντιμέτωπος με την ύπαρξή του, αναρωτώμενος ...

Ο Kevin Spacey απαντά στις κατηγορίες σεξουαλικής παρενόχλησης ως Frank Underwood

Έχει περάσει αρκετός καιρός από όταν ο πασίγνωστος Kevin Spacey μπήκε στη μαύρη λίστα ...

Oι Alcedo στο Kremlino gallery bar

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η Alcedo η Αλκυόνη ήταν η όμορφη κόρη του βασιλιά Αίολου. Ο Δίας ...

Celine Dion: Στην Κύπρο, στις 2 Αυγούστου 2020 [pick’s & vid]

Η παγκοσμίου φήμης τραγουδίστρια Celine Dion ανακοινώνει επιπρόσθετες συναυλίες στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας της “COURAGE” Ένα ...

Κυριακάτικες μουσικές matinée για τα γενέθλια του Θεάτρου Πορεία

Πέρυσι ενηλικιωθήκαμε και βαδίζουμε για τη μαγευτική νιότη που αρχίζει στα 20! Και όπως ...

« SHIRLEY VALENTINE» του Willy Russell

Ο Αλέξανδρος Ρήγας παρουσιάζει την γλυκόπικρη κωμωδία του Willy Russell, «Σίρλεϋ Βαλεντάιν». Η Βρετανίδα ...