Αθανασία Καλογιάννη: «Το θέατρο, όπως και ο άνθρωπος, είναι μοίρασμα αλλά και εσωστρέφεια, αγκαλιάζει την ανάγκη και τρέφεται από το πάθος»

Η ηθοποιός και σκηνοθέτης Αθανασία Καλογιάννη «ξαναχτίζει» την «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά» με το χαμόγελο των παιδικών της χρόνων, με και χωρίς «οικογένεια», με το Newslink.gr και τον δημοσιογράφο Νίκο Κολίτση σε ρόλο... επιβλέποντα μηχανικού, σε μια αποκλειστική συνέντευξη-τεχνική μελέτη...

Η ηθοποιός και σκηνοθέτης Αθανασία Καλογιάννη «ξαναχτίζει» την «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά» με το χαμόγελο των παιδικών της χρόνων, με και χωρίς «οικογένεια», με το Newslink.gr και τον δημοσιογράφο Νίκο Κολίτση σε ρόλο… επιβλέποντα μηχανικού, σε μια αποκλειστική συνέντευξη-τεχνική μελέτη, γιατί… «Η Τέχνη του Θεάτρου, οφείλει να αναδεικνύει την αλήθεια και τις όψεις της, την πικρή και τη γλυκιά».

Από την «οικογένεια», την ανιοδιοτελή αγάπη και τη δύναμη του ανθρώπου να επιτυγχάνει τους στόχους του, κόντρα στις δυσκολίες της ζωής, στην «καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά», στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο ζήτημα του ρατσισμού και της ανθρώπινης ελευθερίας. Πώς ήταν το ταξίδι και ποιος είναι ο τελικός προορισμός; Δύο σχεδόν αιώνες μετά, γιατί παραμένουν ακόμη επίκαιρα και άλυτα αυτά τα θέματα;

Θα ξεκινήσω από το δεύτερο και πιο σημαντικό για εμένα ερώτημα. Για ποιο λόγο παραμένουν επίκαιρα δύο αιώνες μετά τα ζητήματα του ρατσισμού και της ανθρώπινης ελευθερίας δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να απαντήσει εύκολα και επιδερμικά. Η Harriet Beecher Stowe έγραψε ένα βιβλίο αφύπνισης στο οποίο τονίζεται το εφικτό της αλλαγής της ανθρώπινης σκέψης με την αρωγή της αγάπης. Αυτή η ιδέα της δύναμης που αποκτά ο άνθρωπος να προχωρά στη ζωή παρά τις δυσκολίες μέσα από την αποδοχή,  την αγάπη αλλά πάνω απ’ όλα την ανθρωπιά, είναι ένα στοιχείο διαχρονικό και θα πρέπει να παραμένει πάντα επίκαιρο και φρέσκο αν θέλουμε να ονομαζόμαστε άνθρωποι. Η ίδια ιδέα αποτελεί τη βάση και του «Με οικογένεια», μια ιδέα που με εμπνέει και καθορίζει τις σκηνοθετικές μου επιλογές.

Η Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά είναι ένα παγκοσμίως ισχυρό κοινωνικό μυθιστόρημα και αποτελεί  μια διαχρονική υπενθύμιση στο ανθρώπινο γένος αναφορικά με τις συνέπειες των ρατσιστικών ιδεών και αποσκοπεί στην αφύπνιση και τη συνειδητοποίηση του τι σημαίνει ανιδιοτελής αγάπη, ελευθερία, ισότητα. Μια τέτοια συμβολική υπενθύμιση προτίθεμαι να μεταφέρω και εγώ μέσα από αυτό το εγχείρημα.
Θα έλεγα λοιπόν ότι το ταξίδι άρχισε πολύ νωρίτερα από το «Με οικογένεια» και ο τελικός προορισμός σίγουρα δεν θα είναι η «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά».  

Ποια είναι η σχέση με το θέατρο των εφήβων της εποχής μας, όπως την αντιλαμβάνεστε και ως θεατρολόγος σε δημόσιο σχολείο της Αττικής και πώς εκτιμάτε ότι αυτή εξελίσσεται στο πέρασμα των χρόνων;

Μέσα από την επαφή μας με τα σχολεία αυτό που διαπιστώνουμε είναι συμμετέχουν ενεργά και βιώνουν κάποιους από τους ρόλους, αν και εφόσον η παράσταση είναι κατάλληλη να τους κρατήσει το ενδιαφέρον. Η σχέση μου μαζί  τους είναι ειλικρινής ..όταν τους λες την αλήθεια …την εκτιμούν .. Αυτό προσπαθώ και στη σκηνή .

Η κλασική λογοτεχνία περασμένης εποχής, για παιδιά κι εφήβους, εξακολουθεί να παραμένει στην κορυφή των αναγνωστικών επιλογών των νέων ανθρώπων ή αντικαθίσταται με αμφιβόλου ποιότητας βιβλία της σύγχρονης εποχής;

Είναι αλήθεια ότι υπάρχει πλέον πληθώρα αναγνωστικών επιλογών, πολλές εκ των οποίων είναι εξαιρετικής και άλλες αμφιβόλου ποιότητας.  Δεν νομίζω πάντως ότι η κλασική λογοτεχνία συγκαταλέγεται σε μια από εκείνες που θα επιλεχθεί για ένα παιδί ή έναν έφηβο να διαβάσει, αν θεωρήσουμε ότι δεν επιλέγει το ίδιο το παιδί. Η δική μας  προσπάθεια μέσα από τις κλασικής λογοτεχνίας παραστάσεις μας, είναι  να φέρουμε με έναν άλλο τρόπο τα παιδιά σε επαφή με τα σύμβολα μιας εποχής που μοιάζει μακρινή αλλά τα ίδια σύμβολα αποτελούν μέρος της  σύγχρονης καθημερινότητας.

Η τέχνη του θεάτρου είναι προσωπική ή κοινωνική ιστορία; Θέλει τη μοναξιά, την ανάγκη ή το πάθος;

Θα απαντήσω με μια φράση του Oscar Wilde «Θεωρώ το θέατρο τη μεγαλύτερη τέχνη όλων, τον πιο άμεσο τρόπο με τον οποίο ένας άνθρωπος μπορεί να μοιραστεί με κάποιον άλλον την αίσθηση του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος». Το θέατρο, όπως και ο άνθρωπος, είναι μοίρασμα αλλά και  εσωστρέφεια, θέλει τη μοναξιά αλλά και την κοινωνικότητα, αγκαλιάζει την ανάγκη και τρέφεται από το πάθος.  Ωστόσο να προσθέσω και μια άλλη πτυχή. Η Τέχνη του Θεάτρου, οφείλει να αναδεικνύει την αλήθεια και τις όψεις της. Την πικρή και τη γλυκιά.

Αν θέλατε να επενδύσετε μουσικά την παράσταση με το αγαπημένο σας τραγούδι, ποιο θα ήταν το καταλληλότερο και γιατί;

Πολύ πιθανό να επέλεγα το Oh Freedom, έναν ύμνο που ερμηνεύει ο Ηarry Βelafonte. Οι πρώτοι στίχοι εξηγούν το γιατί
Oh freedom, oh freedom, oh freedom over me
And before I’d be a slave I’ll be buried in a my grave
And go home to my Lord and be free (over again x3).

Επειδή οι όμορφες αναμνήσεις μας είναι το μέρος απ’ όπου κανείς δεν μπορεί να μας διώξει, ποιες είναι οι πιο χαρακτηριστικές αντίστοιχες δικές σας από την εποχή που διαβάζατε το βιβλίο, τη διασκευή του οποίου φέτος σκηνοθετείτε;

Πέρασα απ’ όλα τα συναισθήματα.  Μέσα από την πλοκή του ένιωθα λύπη και αγωνία για την αδικία και την κακομεταχείριση αλλά και συγκίνηση, ανακούφιση ,χαρά και δικαίωση . Αυτό το σημαντικό και όμορφο κατά τη γνώμη μου βίωμα αποσκοπώ να μεταφέρω στην τωρινή διασκευή. Στόχος μου είναι τα παιδιά να περάσουν – με ήπιο τρόπο – από όλα τα συναισθήματα, διαδικασία που είναι μέρος της ζωής.

Πού έγκεται ο μεγαλύτερος βαθμός πρόκλησης και δυσκολίας, στη σκηνοθεσία παλιών και αναγνωρίσιμων ηθοποιών ή στην αντίστοιχη νέων και φερέλπιδων; Ποια κατηγορία προτιμάτε, αν θα μπορούσατε να επιλέξετε;

Ένας σκηνοθέτης κατά κάποιο τρόπο είναι ο κύριος αφηγητής μιας ιστορίας. Αναπτύσσει ένα όραμα γι’ αυτό, αποφασίζει πώς πρέπει να δείχνει και τι θα έπρεπε να αποκομίσει το κοινό από αυτό.  Δεν θα διαχώριζα λοιπόν τους ηθοποιούς σε παλιούς και νέους. Αναζητώ συνεργάτες με όρεξη και επαγγελματισμό, αυθορμητισμό και αυτοπειθαρχία και με ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης ώστε να είναι δυνατή η σύνδεση με το κοινό.

Όταν ο Αβραάμ Λίνκολν συνάντησε τη συγγραφέα του βιβλίου, τον Νοέμβριο του 1862, της είπε: «Ώστε αυτή είναι η μικρή κυρία που έκανε αυτόν τον μεγάλο πόλεμο»… Εσείς, αν τη συναντούσατε σήμερα, τι θα τις λέγατε;

Μου αρέσει αυτή η ερώτηση αν και δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να ειπωθεί κάτι  πιο εύστοχο από τη φράση αυτή του  Λίνκολν. Ίσως  της έλεγα πόσο τη θαυμάζω και την ευχαριστώ επειδή μέσα από την τέχνη της συγγραφής και του λογοτεχνικού της κειμένου διέδωσε παγκοσμίως μια ζοφερή πραγματικότητα και αφηγήθηκε μια σκληρή αλήθεια που πολλοί δεν ήθελαν ή αδυνατούσαν να δουν. Και θα της έλεγα πόσο λυπάμαι που η ίδια ζοφερή πραγματικότητα εξακολουθεί να υφίσταται και να παραμένει ζωντανή και σύγχρονη μετά από διακόσια χρόνια.

Στην εποχή του υπήρξε το δημοφιλέστερο βιβλίο μετά τη Βίβλο και συνέβαλε αποφασιστικά τη διαμάχη που οδήγησε στον Αμερικανικό Εμφύλιο. Μπορεί ένα βιβλίο τελικά ή μια θεατρική παράσταση ν’ αλλάξει τον κόσμο;

Αν ένα βιβλίο ή μια παράσταση καταφέρει να ευαισθητοποιήσει και έπειτα να προβληματίσει  τη σκέψη  έστω και ενός ανθρώπου ώστε να κατανοήσει την πραγματικότητα διαφορετικά τότε ναι… μπορεί να καταφέρει να αλλάξει τον κόσμο. Πιστεύω ότι οι μεγάλες αλλαγές ξεκινούν σε ατομικό επίπεδο. Επειδή μέσω της αλληλεπίδρασης μια αλλαγή στη σκέψη ή τη συμπεριφορά ενός ατόμου μπορεί να επηρεάσει και να προκαλέσει αλλαγές στο όλον.

Αν ανοίγαμε τη «βαλίτσα της ζωής» σας, τι θα βρίσκαμε μέσα; Tι άλλο θέλετε να βάλετε τα επόμενα χρόνια, εντός κι εκτός θεάτρου;

Λατρεύω τις  παλιές βαλίτσες. Αυτές που έχουν μυρωδιά σκόνης και ανάμνησης …Η βαλίτσα της ζωής μου έχει αξίες ζωής…Αυτό που με βεβαιότητα θέλω είναι να δημιουργώ. Και δημιουργώντας να προβάλω υψηλές αξίες και πρότυπα τόσο εκτός όσο και εντός θεάτρου. 

Διαβάστε, επίσης: Αθηνά Παππά: «Οι σκηνοθέτες στον κινηματογράφο δε μ’ έχουν χρησιμοποιήσει όσο θα έπρεπε»

Tags:

  • Nίκος Κολίτσης

    Απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής (Τμήμα Φιλολογίας-ΑΠΘ), με μεταπτυχιακό στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Αριστούχος Δημοσιογραφίας, με σπουδές Φωτογραφίας. Συγγραφέας, κριτικός θεάτρου (για παιδιά & ενήλικες), κινηματογράφου & λογοτεχνίας, με συνεργασίες με έντυπο-ηλεκτρονικό τύπο πανελλαδικά.

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

Τέλος το »Τατουάζ» από τον Alpha

Το »Τατουάζ» είναι μία από τις πιο επιτυχημένες σειρές των τελευταίων ετών με υψηλά ...

ΑCTIVE MEMBER full band

  Η kazandb παρουσιάζει: ΑCTIVE MEMBER full band ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΜΑΙΟΥ 2019 MYLOS CLUB ...

Πανηγυρική Συναυλία “Ελλάδα, Ευρώπη, Ελευθερία”

Πανηγυρική συναυλία ετοιμάζει η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών για να τιμήσει την επέτειο της εθνικής ...

SAVE THE DATE: Τετάρτη 5 Ιουνίου στις 19.00 στο Καφέ του Νομισματικού Μουσείου (Πανεπιστημίου 12, Μετρό Πανεπιστήμιο). Είσοδος ελεύθερη.

  Τετράδιο Κωμωδίας Συγγραφέας: Λάμπρος Φισφής Εκδόσεις: Πρώτη Ύλη Σελίδες: 152 Τιμή: 11 ευρώ Διανομή: Brainfood Εκδοτική ΜΕΠΕ Κολωνού ...