«6» της Αγνής Χιώτη βασισμένο στο «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα» του L. Pirandello [κριτική]

Μια κωμωδία με δραματικές κορυφώσεις ή ένα δράμα με κωμικές πτυχές;

«Υπάρχουν δύο μόνο τρόποι να πεις την πλήρη αλήθεια: ανώνυμα και μετά θάνατον».

Thomas Sowell

 Κάποιες φορές αυτό που μπορεί να θεωρηθεί καταστροφικό για τους περισσότερους από εμάς, μία οικονομική κρίση ας πούμε, όπως αυτή που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, για κάποιους άλλους είναι ένα έναυσμα να παρουσιάσουν ένα μικρό θαύμα.

Θανάσης Σταυρόπουλος 

Ένα θαύμα από αυτά που σπάνια, ακόμα και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ότι «δημιουργούν» και πράττουν. Το να προσφέρεις στην κοινωνία μια «στιγμή» σου που έστω και αν αυτή διαρκεί κάπου μία ώρα και κάτι, γιατί στο θέατρο όλες οι παραστάσεις που παρακολουθούμε δεν είναι τίποτα περισσότερο από στιγμές μίας άλλης μεγαλύτερης αέναης παράστασης που διαρκεί εσαεί και θα διαρκεί όσο υπάρχουν δημιουργοί, το να προσφέρεις λοιπόν κάτι τόσο σημαντικό δεν μπορεί παρά να σε τοποθετεί αυτομάτως ανάμεσα σε όλους αυτούς που πασχίζουν καθημερινά να γεμίσουν την πραγματικότητά μας με όνειρα.

Ο σπουδαιότατος Αμερικάνος πολιτικός αναλυτής ThomasSowellπιστεύει ότι υπάρχουν αυτοί οι δύο τρόποι, μόνο για την πλήρη αλήθεια. Μάλλον κάτι τέτοιο πίστευε και ο μοναδικός Λουίτζι Πιραντέλο όταν έγραφε το έργο του «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα». Κάτι ανάλογο ψάχνει, την δική της αλήθεια, ως μέτρο σκηνοθετικό, και η Αγνή Χιώτη που παραλαμβάνει από τον Ιταλό μετρ της δραματουργίας το κείμενό του και το διασκευάζει και το σκηνοθετεί, οδηγώντας τους ήρωες του σε νέα μονοπάτια και πρωτόγνωρες για αυτούς εμπειρίες. Το αρχικό έργο του Πιραντέλο είναι πολυπρόσωπο και για αυτόν τον λόγο, και για άλλους πολλούς, έργα σαν αυτό δεν πλησιάζονται πια από θεατρικές παραγωγές παρά μόνο από κρατικές σκηνες. Όχι μόνο λόγω του αριθμού των ηθοποιών που απαιτείται αλλά και γενικότερα λόγω της πολυπλοκότητας και απαιτητικότητας μίας τέτοιας παραγωγής. Κι έρχεται εδώ η προσωπική «τρέλα», το «στοίχημα» με τον εαυτό μας, η πίστη σε συνεργάτες, η ιδεατή πλευρά του θεάτρου. Έρχεται και δίνει έναυσμα σε μια νέα σκηνοθέτη να καταπιαστεί όχι μόνο με τη σκηνοθεσία αλλά και τη διασκευή ενός τέτοιου έργου. Και τα καταφέρνει. Συμπυκνώνει νοήματα, ρόλους και συναισθήματα. Υπερβαίνει εαυτόν και στήνει ένα νέο πιραντελικό έργο μέσα στο ίδιο έργο του Πιραντέλο. Παρ’ όλες τις δυσκολίες που σαφώς και αντιμετωπίζει, καταφέρνει να σταθεί επάξια απέναντι στο κείμενο και να αναμετρηθεί μαζί του κοιτάζοντάς το στα μάτια. Πιστεύω ακράδαντα ότι οδηγήθηκε από βαθύ ένστικτο σε κάποια πράγματα που δημιούργησε. Φαίνεται το κέφι της αν και φαίνεται και η μελέτη της στο αρχικό κείμενο. Οδήγησε τους ηθοποιούς της με συνέπεια και αγάπη στην ολοκλήρωση των ρόλων τους. Τους άφησε ωστόσο όμως ελεύθερους να ξεδιπλώσουν ό,τι αυτοί είχαν καλύτερο στις προσωπικές τους υποκριτικές «αποθήκες».

Και αρχίζω όπως αρχίζει η παράσταση της Αγνής Χιώτη με την είσοδο των δύο πρωταγωνιστών. Ανθούλα Ευκαρπίδου και Κώστας Πιπερίδης. Δύο ταλαντούχα νέα παιδιά που σε κερδίζουν με την εμφάνιση τους. Ευαισθησία επί σκηνής, κυρίως από την Ανθούλα Ευκαρπίδου και υποκριτική ευχέρεια από τον Κώστα Πιπερίδη. Ο Γιώργος Καρατζιώτης στον ρόλο του σκηνοθέτη ήταν σαρωτικός. Απόλυτα ακριβής σε έναν ρόλο τόσο υποκριτικά δύσκολο. Ο Κυριάκος Μαρκάτος στον ρόλο του βοηθού σκηνοθέτη έδωσε αυτό που είχε ανάγκη αυτή η παράσταση. Τις ανάσες. Τις εύθυμες ανάσες. Και τις έδωσε με απλοχεριά και υποκριτικό τόνο ακριβείας. Και ερχόμαστε στους ηθοποιούς που εισβάλλουν στην παράσταση. Αρχικάη Ζαχαρένια Φραγκιαδάκη που παίζει έναν συνδετικό ρόλο σε όλο το έργο, είναι κυριολεκτικά ένα πασπαρτού επί σκηνής. Ό,τι και όποιος ρόλος, να της ανατέθηκε τον έφερε εις πέρας με περισσή συνέπεια και αρτιότητα. Απίστευτη κίνηση. Μοναδική χάρη.

Ο Σήφης Μάϊνας, στον ρόλο του πατέρα, μία φιγούρα σχεδόν εξωκοσμική. Ακροβατούσε μεταξύ της πραγματικότητας και της φαντασίας. Σπουδαίος ηθοποιός. Κωνσταντίνος Τσονόπουλος κρατάει τον ρόλο του γιου, και νομίζω ότι κατάφερε να ακολουθήσει επαξίως μία τόσο απαιτητική σκηνοθεσία και να βγάλει τον καλύτερο υποκριτικό εαυτό που διαθέτει.

Η Θάλεια Χαραρά στον ρόλο της μητέρας,δίνει ένα σπουδαίο μάθημα ηθοποιίας. Γίνεται, είναι ακριβώς αυτό που απαιτεί ο ρόλος της. Μία σκιά. Μία ύπαρξη χωρίς ζωή που ωστόσο προσπαθεί και κραυγάζει διαρκώς δηλώνοντας την παρουσία και τη δραματική ταυτότητα της. Αφήνω για το τέλος την Καλή Δάβρη. Κρατάει τον ρόλο της κόρης και τιμίως πιστεύω ότι είναι το λιγότερο, σαρωτική. Κάθε της βήμα, κάθε της βλέμμα, κάθε της κίνηση επί σκηνής είναι λες και έχουν δημιουργηθεί από αυτόν καθεαυτό τον ρόλο και όχι από την ηθοποιό. Μεταμορφώνεται και επικαλύπτει το κάθε συναίσθημά της με ένα εντελώς καινούργιο. Μακάρι να βρεθεί σε μεγαλύτερες και κυρίως σε παραγωγές που θα της εμπιστευτούν ρόλους γιατί νομίζω ότι δεν της έχουν δώσει τη δέουσα προσοχή ούτε κάποιοι σκηνοθέτες αλλά ούτε και κάποιοι παραγωγοί του θεάτρου μας. Η Αγνή Χιώτη δε θα μπορούσε να βρει καταλληλότερο πρόσωπο για να υποδυθεί την κόρη στο έργο της. Της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για την όλη διανομή που έκανε.

Όπως αξίζουν και στη Μαρία Φιλίππου για το ευρηματικό σκηνικό της, εν είδει πασαρέλας. Στη Νικόλ Παναγιώτου για τα καίρια κουστούμια της που εξέπεμπαν την απαιτούμενη ατμόσφαιρα που χρειαζόταν η παράσταση.

Η Αναστασία Μανιάτη επιμελήθηκε και έγραψε πρωτότυπη μουσική για το έργο τονίζοντας όλες τις πτυχές των ηρώων, κυρίως δε αυτές που υποβόσκουν στο σκοτάδι των χαρακτήρων τους. Να σημειωθεί επίσης και η κινησιολογική προσέγγιση από τη Μαρία Δελετζέ που κυριολεκτικά απογείωσε σε κάποιες στιγμές την παράσταση, όπως και οι φωτισμοί της Κατερίνας Μαραγκουδάκη.

Το έργο αυτό δεν είναι δύσκολο. Μη σας φοβίσει να το παρακολουθήσετε. Είναι όμως απαιτητικό. Σας θέλει παρόντες. Σας θέλει να γίνεται κι εσείς μέλη αυτής της παρέας του θιάσου των έξι προσώπων που ζητούν συγγραφέα. Που ψάχνουν ταυτότητα. Ρόλο. Ζωή. Ύπαρξη. Που ψάχνουν την αλήθεια τους. Εσείς αν θέλετε να βρείτε ψήγματα από τη δική σας αλήθεια, κάνετε μία βόλτα μέχρι το θέατρο ΘΗΣΕΙΟ. Δύο Τετάρτες σας έχουν απομείνει μέχρι να την ανακαλύψετε. Τολμήστε το.

Λίγα λόγια για το έργο:

Η πρόβα ενός θιάσου διακόπτεται από την εισβολή κάποιων –μη ολοκληρωμένων θεατρικών ηρώων οι οποίοι αναζητούν την ιστορία τους. Το είμαι μπερδεύεται με το παίζω. Ο ίδιος άνθρωπος μπορεί να γίνει κάποιος άλλος μία στιγμή αργότερα.
Ποιος μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιος είναι;
Ένας πατέρας, μία κόρη, μία μάνα, ένας γιος.
Ένας θίασος. Άνθρωποι που αναζητούν την αλήθεια τους. Εσύ; Ξέρεις; Είσαι σίγουρος;
Υπάρχει μόνο μία αλήθεια;
Μια κωμωδία με δραματικές κορυφώσεις ή ένα δράμα με κωμικές πτυχές;
«Σε μια γωνία του δρόμου ένας ολόκληρος κόσμος. Στιγμές γεμάτες από γέλια.
Από ηδονή. Από ζήλια. Από τρόμο. Από σιχασιά. Στιγμές αξέχαστες. Αχρείαστες.
Στιγμές …Πόσες ζωές χωράει κάθε στιγμή άραγε;».

 

 

Ταυτότητα Παράστασης

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Αγνή Χιώτη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου
Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου
Πρωτότυπη Μουσική/Μουσική Eπιμέλεια: Αναστασία Μανιάτη
Κινησιολογία: Mαρία Δελετζέ
Βοηθός σκηνοθέτη: Νικολίνα Καραθύμιου
Bοηθός ενδυματολόγου: Στεφανία Λυμπεροπούλου
Art designer: Ιάσονας Καστόρης

Παίζουν: Καλή Δάβρη, Ανθούλα Ευκαρπίδου, Γιώργος Καρατζιώτης, Σήφης Μάινας, Κυριάκος Μαρκάτος, Κώστας Πιπερίδης, Κωνσταντίνος Τσονόπουλος, Ζαχαρένια Φραγκιαδάκη, Θάλεια Χαραρά.
Οργάνωση παραγωγής: Μαρία Καβαλλάρη
Προβολή – Επικοινωνία: Νατάσα Μακρογιαννέλη

Πληροφορίες

Πρεμιέρα: Τετάρτη 6 Μαρτίου 2019
Ώρα παραστάσεων: 21:00
Διάρκεια: 75’
Εισιτήρια:
Κανονικό: 12 ευρώ
Μειωμένο: 8 ευρώ
Πρόσβαση:
«Θησείον – ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ»
Τουρναβίτου 7, Αθήνα (Ψυρρή)
Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος: Σταθμός Θησείο
Τηλέφωνο Θεάτρου: 2103255444
Μετρό: Γραμμή 3, Μοναστηράκι
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6974185376

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook καθώς και στο Twitter και LinkedIn για να μαθαίνετε πρώτοι όλα τα νέα της επικαιρότητας

Διαβάστε, επίσης: Το “Adapt Festival” επιστρέφει για 2η χρονιά στο Tempus Verum: Υποβολή προτάσεων έως 21/4

 

Tags:

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

Το νέο άλμπουμ “MADAME X”είναι η 14η ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά της Madonna

Το νέο άλμπουμ “MADAME X” που περιλαμβάνει και τα singles ( ‘Medellin’ ft. Maluma, ‘I Rise’ & ‘Crave’ ft. Swae ...

Μαίρη Βιδάλη: «Ο χώρος του θεάτρου είναι εξαιρετικός, αν στοχεύεις στην ουσία και στον ψυχισμό των ανθρώπων κι όχι στα φώτα, τα περιοδικά και τα εξώφυλλα»

Η Μαίρη Βιδάλη μεταφράζει και παίζει Μολιέρο, αναδεικνύοντας «Ψευτοσπουδαίες» ανθρώπινες αδυναμίες και ψευδαισθήσεις, με… ...

«Βαπόρια, Βαπόρια, πάρα πολλά Βαπόρια…» στον Χώρο Τέχνης & Δράσης «Βρυσάκι»

Ο Χώρος Τέχνης & Δράσης «Βρυσάκι», δίπλα στη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, θα γεμίσει ...

Madeleine Peyroux:Η Billie Holiday του σήμερα στο Christmas Theater

Η Billie Holiday του σήμερα, μία από τις κορυφαίες σύγχρονες φωνές της jazz, η Madeleine Peyroux ...

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΓΙΑ ΄΄ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΄΄

Η σπαρταριστή κωμωδία του Γιώργη Κοντοπόδη, που ξεκίνησε πριν από 5 χρόνια, επανέρχεται στο ...