Ηρώ Μουκίου: «Μπορώ να διαχειριστώ τα πάντα επί σκηνής, ακόμα και σε συνθήκες πανδημίας»

Η καταξιωμένη ηθοποιός Ηρώ Μουκίου με τις αμέτρητες εμφανίσεις στο θέατρο, την τηλεόραση αλλά και τον κινηματογράφο, μιλάει για το θεατρικό μονόλογο « Η Φωνή της Λουντμίλα», τις αξίες και τις ιδέες που πραγματεύεται το έργο, καθώς και την άμεση σχέση που έχει με τον covid και την δύσκολη εποχή που διανύουμε.

Συνέντευξη από τον Βαγγέλη Τάτση.

Ηρώ, εδώ και δέκα χρόνια αναμετριέσαι με την ¨μοναξιά¨ της σκηνής καθώς δίνεις ζωή στο θεατρικό μονόλογο του Gunnar Bergdahl « Η Φωνή της Λουντμίλα». Το έργο πραγματεύεται αληθινά περιστατικά από την έκρηξη του πυρηνικού εργοστασίου στο Τσερνόμπιλ το 1986. Σχεδόν τριανταπέντε χρόνια μετά πόσο θεωρείς ότι αφορά το σημερινό κοινό τα γεγονότα της εποχής και πως αντιλαμβάνονται το έργο τα νεότερα παιδιά που δεν έχουν γνώσει των γεγονότων αυτών;

Ακριβώς το γεγονός ότι το παίζω δέκα χρόνια και υπάρχει προσέλευση, δείχνει και την τάση του δυστυχώς να είναι πάντα επίκαιρο. Το περιστατικό της έκρηξης στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνόμπιλ έχει περάσει στην ιστορία, σαν μία από τις πιο μελανές περιόδους της ανθρωπότητας. Το ίδιο θα συμβεί και με την πανδημία. Άρα ιστορικά γεγονότα πάντα αφορούν. Το κυριότερο όμως είναι η επικαιρότητά του. Λέξεις όπως καραντίνα, εκκένωση, αποστασιοποίηση, απομόνωση, περιβαλλοντική καταστροφή, άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη, απώλεια θανόντος χωρίς αποχαιρετισμό από τους οικείους, μας είναι πλέον βαθύτατα κατανοητές. Τότε ήταν η ραδιενέργεια που μόλυνε και μολύνει. Τώρα ο κορωνοϊός. Εν κατακλείδι, όλες οι γενιές νεότερες και παλαιότερες δεν στέκονται στο περιστατικό. Στέκονται στο αποτέλεσμα και τι επιφέρει.

Τα τελευταία χρόνια ανακαλύπτουμε όλο και περισσότερους ηθοποιούς που τολμούν να κάνουν την θεατρική τους υπέρβαση σε μονολόγους. Πόσο ψυχοφθόρο και πόσο απελευθερωτικό μπορεί να είναι μια τέτοια προσπάθεια;

Απελευθερωτικό ναι, ψυχοφθόρο καθόλου. Το αντίθετο . Σε άγει, σε βοηθάει να αναμετρηθείς με πολλές παραμέτρους. Λειτουργεί ψυχαναλυτικά. Επειδή δουλεύεις μόνος σου, έχεις την πολυτέλεια να έχεις όλη την προσοχή του σκηνοθέτη και των συνεργατών. Έχεις χρόνο να δουλέψεις χωρίς να τον κλέβεις από κάποιο συνάδελφο κατά την διαδικασία της πρόβας. Ο ηθοποιός έχει τεχνική που τον βοηθάει να μην εμπλέκει τα δικά του συναισθήματα στα συναισθήματα του ρόλου. Μπορεί να αντλεί από τον εαυτό του αλλά δεν υποφέρει συναισθηματικά ο ίδιος αλλά ο ρόλος του. Υπάρχει φόρτιση γιατί πρόκειται για δραματικά αβάσταχτα γεγονότα, αλλά η τεχνική φέρνει την ισορροπία.

Ο συγγραφέας του έργου έχει περισσότερο δημοσιογραφική υπόσταση, καθώς είναι δημοσιογράφος και το συγκεκριμένο κείμενο έχει στοιχεία ντοκουμέντου. Πόσο δύσκολο ήταν αφενός για εσένα, αφετέρου για τον σκηνοθέτη Άρη Μπαφαλούκα να θεατρικοποιηθεί το εν λόγω βιβλίο και να αποδοθεί στο κοινό χωρίς να κουράζει;

Το κείμενο είναι ντοκουμέντο. Είναι συνέντευξη της γυναίκας που βίωσε τον εφιάλτη στα 23 της. Ο Αρης Μπαφαλούκας και εγώ δραματοποιήσαμε αυτή τη συνέντευξη – εξομολόγηση. Δουλέψαμε ένα χρόνο πάνω στο κείμενο. Το διασκευάσαμε ώστε να έχει ενδιαφέρον σαν θεατρικό δρώμενο και όχι σαν αφήγηση μόνο. Δεν θέλαμε να αλλάξουμε τίποτα από τα λόγια της ή το πώς τα εκφράζει. Γι αυτό και σταθήκαμε στο να «ζωντανέψουμε» τις φάσεις της ζωής της, από την ώρα που παντρεύεται και είναι ευτυχισμένη μέχρι την έκρηξη και τέλος την απώλεια του άντρα της και πως το βιώνει. Κρατήσαμε βέβαια και την εικόνα της ως σημερινή ηρωίδα που τα αφηγείται. Προσπαθήσαμε να δώσουμε όλη τη διαδρομή της μέσα από τα ίδια τα λεγόμενά της. Το εμπλουτίσαμε με δράση. Δεν ήταν καθόλου εύκολο.

Η εποχή του covid δεν έχει περάσει και σίγουρα το ότι ο κόσμος έστω και μαγκωμένος αφήνει την «ασφάλεια» του σπιτιού του για να «μυρίσει» σανίδι, έχει θετικό πρόσημο. Πως είναι όταν μετά το πέρας της παράστασης άνθρωποι που θέλουν να σου σφίξουν το χέρι, να βρεθούν κοντά σου και ορισμένοι ακόμα να θέλουν να σε αγκαλιάσουν;

Υπάρχει στην ατμόσφαιρα μια αίσθηση ψύχρας και δισταγμού. Δυστυχώς. Δεν είναι μόνο οι θεατές που θέλουν να μου σφίξουν το χέρι και να με αγκαλιάσουν. Είμαι κι εγώ. Παλαιότερα το είχα ανάγκη κι εγώ να μοιραστώ αυτό που εισέπραξαν από μένα επάνω στη σκηνή. Άλλωστε αυτή είναι η ηθική μου αμοιβή. Τώρα όμως είμαι αναγκασμένη να περιορίζομαι στην εξ αποστάσεως σχέση με το θεατή. Πολλές φορές ο κόσμος αμέσως μετά το πέρας της παράστασης είναι τόσο φορτισμένος που δεν σκέφτεται τίποτα και πέφτει επάνω μου με δάκρυα να με αγκαλιάσει. Μου κόβονται τα πόδια. Περιορίζομαι σε ένα ειλικρινές χαμόγελο και ένα βλέμμα χαράς, ευγνωμοσύνης και θλίψης μαζί.

Στο έργο αυτό σε βλέπουμε να έχεις μια διττή υποκριτική δυναμική. Από την μία αφηγείσαι με ήρεμο και χαλαρό τρόπο τα πεπραγμένα και από την άλλη να βρίσκεσαι αυτόματα σε μια ψυχολογική έκρηξη που λίγο πριν την κατάρρευση, καταφέρνεις να ισορροπήσεις. Πόσο δύσκολο είναι να βάζεις τον εαυτό σου κάθε φορά σε τέτοια δοκιμασία;

Ναι είναι μια εναλλασσόμενη κατάσταση σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. Όταν αφηγούμαι δεν είμαι ήρεμη και χαλαρή. Υπάρχει μια ψυχραιμία πλέον , μια αποστασιοποίηση – έχουν περάσει τόσα χρόνια- ο χρόνος επιδρά και σε κάνει πιο σοφό. Σαφώς διαφέρει πολύ από την κοπέλα την ανέμελη που ήταν και που ξαφνικά κλήθηκε να διαχειριστεί έναν όλεθρο. Αυτές οι εναλλαγές γίνονται ριζικά και γρήγορα. Πρέπει να μπαινοβγαίνεις στους χαρακτήρες του τότε και του σήμερα. Είναι κοπιαστικό γιατί έχει λεπτομέρειες, απειροελάχιστα να ξεφύγεις, μπορεί να πέσεις στην παγίδα της μίμησης ή της υπερβολής. Είναι και σωματική η κόπωση.

Η επιτυχία σίγουρα μετριέται με τον χρόνο και στην δική σου περίπτωση μετά από δέκα χρόνια, η επιτυχία είναι ορατή. Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια πάνω στο συγκεκριμένο έργο; Υπάρχει στο μέλλον σκέψεις ακόμα και για ένα νέο θεατρικό μονόλογο;

Τα σχέδιά μας για τη «φωνή της Λουντμίλα» είναι κάποιες παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο Αυλαία – εκεί έπαιζα όταν έγινε η πρώτη καραντίνα-. Μετά θα το παίξω πάλι στην Αθήνα και προς την άνοιξη θα ανοίξουμε τα φτερά μας για εξωτερικό. Θέλουμε η φωνή αυτή να ακουστεί στα πέρατα της γης. Αυτό άλλωστε ήταν και το κίνητρό μας. Η ευαισθητοποίηση του κόσμου για τον περιβάλλον και τι το καταστρέφει.

Τέλος να σε ευχαριστήσω για αυτή μας την συνέντευξη και να σε ρωτήσω αν σε κάποια παράσταση σου υπήρξε κάποιο ευτράπελο που σε έκανε να τα χάσεις.

Μου έχουν συμβεί αρκετά ευτράπελα τα οποία αντιμετώπισα με ψυχραιμία. Το μόνο που μου είναι δύσκολο να διαχειριστώ είναι η παρουσία κατσαρίδας πάνω στη σκηνή. Είναι κάτι που μου έχει συμβεί και αναγκάστηκα έντρομη να φύγω για δευτερόλεπτα από τη σκηνή.

Tags:

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ads

You May Also Like

Γεύμα εργασίας είχαν ο Μητσοτάκης και ο Αναστασιάδης

Σήμερα το μεσημέρι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος ...

Κορωνοϊός: Αυτό είναι το νέο αντι-ιϊκό φάρμακο για το οποίο μίλησε ο Τσιόδρας

Για ένα νέο αντι-ιϊκό φάρμακο κατά του κορωνοϊού μίλησε την Παρασκευή ο Σωτήρης Τσιόδρας, ...

Ανακοινώθηκε η αναστολή των φορολογικών υποχρεώσεων για τους πυρόπληκτους στην Εύβοια

Το υπουργείο Οικονομικών όπως αναμενόταν ανακοίνωσε την αναστολή των φορολογικών υποχρεώσεων για κάποιο καιρό ...

Καισαριανή: Μπαράζ επιθέσεων με μολότοφ τα ξημερώματα

Ένα κατάστημα εστίασης και δύο τράπεζες, έγιναν στόχος αγνώστων τη νύχτα στην Καισαριανή. Οι ...

Νέα έρευνα με αφορμή το εμβόλιο ξεκινάει η Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ

Το ΕΚΠΑ διεξάγει μελέτη της κινητικής των αντισωμάτων έναντι του κορονοϊού, σε εθελοντές που ...